سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

امیر هوشنگ جلالی – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه شیراز
روح اله نادری خراجی – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه شیراز
فرود صالحی – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه شیراز

چکیده:

به منظور بررسی اثر آرایش های مختلف کاشت و کاربرد روی بر عملکرد گلرنگ و صفات کمی و کیفی آن، مطالعه ای در ایستگاه زراعی مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان اردستان در بهار سال ۱۳۸۴ انجام شد . شیوه های ک اشت عبارت بودند از دستپاش (کشت کرتی )، فاصله ۱۰×۲۵ سانتی متر و ۵×۵۰ سانتی متر و کاربرد کود به صورت مصرف خاکی و محلول پاشی و عدم مصرف روی (شاهد). آزمایش با استفاده از کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد . به طوری که ش یوه های کشت به عنوان کر ت های اصلی و کاربرد کود روی به عنوان کر ت های فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه گلرنگ در تیمار ۱۰×۲۵ سانتی متر و کاربرد کود روی به صورت مصرف خاکی به دست آمد. افزایش عملکرد به دلیل افزایش تعداد طبق در متر مربع و تعداد دانه در هر طبق بود. کاربرد مصرف خاکی کود روی افزایش معنی داری بر درصد پروتیین دانه گلرنگ داشت. در حالی که بر درصد روغن اثر معنی داری نداشت. بر خلاف مصرف خاکی روی، شیوه های کشت اثر معنی داری بر درصد روغن دانه داشتند، ولی بر درصد پروتیین دانه تاثیر معن یداری نداشتند.