سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسن صادقی پناه – دانشجوی دکتری گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
احمد زارع شحنه – استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
علی نیکخواه – استاد گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
امیر نیاسری نسلجی – گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

چکیده:

به من ظور مطالعه اثر افزودن چربی از منابع متفاوت به جیره گشن افزائی بر تولیدمثل میش، تعداد ۵۲ راس میش زندی شش ساله غیر -شیرده و غیر آبستن ابتدا بر اساس وزن بدن بلوک بندی و سپس به
چهار گروه آزمایشی بر اساس جیره غذائی تقسیم شدند . جیره ها عبارت بودند از : ۱- جیره بدونچربی مکمل ۲- جیره حاوی ۴/۵% نمکهای کلسیمی اسیدهای چرب پیه گاو ۳- جیره حاوی ۴/۵% نمکهای کلسیمی اسیدهای چرب ضایعات روغن سویا ۴- جیره حاوی ۲/۲۵% نمکهای کلسیمی اسیدهای چرب پیه گاو + ۲/۲۵% نمکهای کلسیمی اسیدهای چرب ضایعات روغن سویا. با استفاده از CIDR فحلی م یشها همزمان شد . لاپاراسکوپی در مرحله دی استروس انجام شد . جسم زردها (به عنوان شاخص نرخ تخمک ریزی) و فولیکولهای درشتتر از ۳ میلی متر روی هر دو تخمدان شمارش شدند. تعداد، جنس و وزن تولد بره ها در هنگام زایمان ثبت شد . جیره ۳، نرخ تخمک ریزی را افزایش داد . جیره ۲، تعداد فولیکولهای درشت تر از ۳ میلی متر را کاهش داد . هر سه جیره دارای چربی مکمل, نرخ آبستنی، نرخ بره زائی، نرخ دوقلوزائی و تولید بره به ازای هر راس میش را بهبود دادند که تاثیر جیره ۳ بیشتر بود . به طور کلی می توان گفت افزودن چربی به ویژه از منابع غنی از اسیدهای چرب غیر اشباع (گیاهی) به جیره گشن افزائی بر نرخ تخمک ریزی و بازده تولید مثل میشها اثر مثبت دارد.