سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

آسیه سیاهمرگویی – دانشجوی دکتری علف هرز دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
علیرضا کوچکی – استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نصیری محلاتی – دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

در بررسی اثر روش های مختلف مدیریت علفهای هرز در چغندرقند، در سال زراعی ۸۶-۸۵ آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مشهد انجام شد . تیمارهای مورد بررسی شامل : علف کش پیش رویشی+ علف کش پس رویشی، علف کش پیش رویشی + کولتیواسیون، دیسک + علف کش پس رویشی، دیسک + کولتیواسیون، گیاه پوششی+ علف کش پس رویشی، گیاه پوششی+ کولتیواسیون، وجین و تیمار علف کش پس رویشی + وجین بود. نتایج نشان داد که در بین تیمارهای مدیریتی در مرحله اول نمونه برداری، تراکم علفهای هرز در تیمارهای گیاه پوششی و دیسک نسبت به سایر تیمارها کمتر بود . اما در مرحله دوم نمونه برداری تیمار وجین علف هرز و تیمار علف کش پس رویشی+ وجین به ترتیب با ۱۴ و ۱۷/۸ بوته در مترمربع کمترین تراکم علف هرز را داشتند. حداقل و حداکثر عملکرد چغندرقند در تیمارهای گیاه پوششی+ علف کش پس رویشی و وجین کامل به ترتیب با ۴۳ و ۱۱۴ تن در هکتار به دست آمد. حداکثر عملکرد قند در تیمار وجین + علف کش پس رویشی و حداقل آن در تیمار گیاه پوششی+علف کش پ سرویشی به دست آمد.