مقاله اثر ايبوبروفن خوراكي در بسته شدن مجراي شرياني نوزادان نارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۱۴ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: اثر ايبوبروفن خوراكي در بسته شدن مجراي شرياني نوزادان نارس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مجراي شرياني باز
مقاله ايبوبروفن
مقاله نوزاد نارس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محققي پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: خسروي نسترن
جناب آقای / سرکار خانم: مهدي آزاد كتايون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مجراي شرياني باز از مشكلات شايع نوزادان نارس بوده كه در صورت عدم درمان در هفته اول تولد منجر به تغييرات هموديناميكي، تشديد علايم تنفسي و نارسائي قلبي مي گردد. بستن مجراي شرياني با درمان هاي دارويي يا جراحي مي باشد و داروهاي مورد استفاده مهاركننده هاي پروستاگلاندين سنتتاز مانند ايندومتاسين و ايبوبروفن هستند كه با دوزها و روش هاي مختلفي (خوراكي يا تزريقي) مصرف مي گردند. اين مطالعه به منظور تعيين اثر ايبوبروفن خوراكي با دو دوز متفاوت در بستن مجراي شرياني نوزادان نارس انجام شد.
روش بررسي: در اين كارآزمايي باليني ۴۴ نوزاد نارس کمتر از ۳۵ هفته حاملگي که در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان حضرت رسول اکرم تهران طي سال هاي ۸۶-۱۳۸۴ بستري شده بودند و با علايم باليني و اکوکارديوگرافي، باز بودن مجراي شرياني در آنها قطعي شده بود؛ به صورت تصادفي به دو گروه درماني تقسيم شدند. گروه درماني اول با دوز کم شامل ۲۳ نوزاد داروي ايبوبروفن خوراکي را به ميزان ۰٫۲ ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن در ۳نوبت دريافت نمودند و گروه درماني دوم با دوز استاندارد شامل ۲۱ نوزاد داروي ايبوبروفن خوراکي را به مقدار ۱۰ ميلي گرم بر كيلوگرم در نوبت اوليه و سپس دو نوبت ۵ ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن با فاصله هر ۲۴ ساعت دريافت نمودند. نوزادان از نظر بروز عوارض دارو (شامل آنوري/اليگوري، خونريزي گوارشي، تغيير در سطح کراتينين سرم، خونريزي داخل بطني) و سير باليني تحت نظر قرار گرفتند.
يافته ها: بسته شدن مجرا در ۱۷ نوزاد (۷۴ درصد) از گروه درماني اول (دوز کم) در مقايسه با ۱۶ نوزاد (۷۶ درصد) از گروه درماني دوم (دوز استاندارد) مشاهده شد. ۵ نوزاد (۲۲ درصد) از گروه اول و ۳ نوزاد (۱۴ درصد) از گروه دوم به درمان با بروفن پاسخ ندادند و درمان تکرار شد. کاهش حجم ادرار در اثر مصرف دارو در ۴درصد موارد مصرف با دوز كم و ۳۳ درصد موارد دوز استاندارد دارو وجود داشت (P<0.05). تفاوتي از نظر سطح کراتينين سرم در دو گروه مشاهده نشد. دو گروه از نظر ميزان بروز خونريزي گوارشي تفاوت معني دار نشان ندادند و يک نوزاد در گروه درماني اول (۴ درصد) و ۳ نوزاد در گروه درماني دوم (۱۴ درصد) دچار خونريزي گوارشي شدند. همچنين دو گروه از نظر خونريزي داخل بطني تفاوت معني دار آماري نشان ندادند.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که دوز کم در مقايسه با دوز استاندارد ايبوبروفن خوراکي علي رغم عوارض کليوي کمتر؛ تفاوتي در ميزان بسته شدن مجراي شرياني نوزادان نداشته است.