سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش منطقه ای یافته های پژوهشی کشاورزی و منابع طبیعی (غرب ایران)

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد شریف شریفی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد تغذیه دام و طیور
پرویز فرهومند – استاد گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

چکیده:

به منظور بررسی اثر بافر تارتارات روی میزان نشخوار، غلظت متابولیتهای خون( اوره، کراتینین، تری گلیسرید و کلسترول) و میزان PH ادرار ومدفوع آزمایشی با سه راس گاو هلشتاین یک شکم زایش که در فاصله ۲۰± ۱۸۰ روز از زایش قرار داشتند ، در قالب یک طرح چرخشی ۳*۳ انجام گرفت . جیرها به شکل کاملا مخلوط و به صورت آزاد در اختیار دامها قرار گرفت. تیمارها شامل سه جیره بود که به ترتیب: تیمار ۱)جیره با نسبت ۴۰:۶۰ علوفه به کنسانتره بدون بافر، ۲)جیره با نسبت ۶۰:۴۰ علوفه به کنسانتره بهمراه ۲% بافر و ۳)جیره با نسبت ۷۵:۲۵ علوفه به کنسانتره بهمراه ۲% بافر. آزمایش در قالب یک طرح چرخشی ۳*۳ با سه دوره تکرار انجام شد که هر دوره آن ۱۸ روز به طول می انجامید: ۳ روز برای تغییر جیره، ۸ روز برای عادت به جیره و ۷روز آخر به عنوان اثر تیمار در نظر گرفته می شد. افزودن بافر از بروز کاهش در میزان نشخوار دامها جلوگیری نموده و همه دامها میزان نشخوار طبیعی داشتند. غلظت متابولیتهای خون ( اوره، کراتینین، تری گلیسرید و کلسترول) و و میزان PH ادرار ومدفوع تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت (P<0.05). هرچند که با افزایش کنسانتره جیره کاهش اندکی در PH مدفوع دیده شد. ولی شکل، بافت و رنگ مدفوع در جیره های با کنسانتره بالا حالت طبیعی ونرمال داشت. دامها در طول این آزمایش شرایط فیزیولوژیکی طبیعی داشته و اثر بافر روی شرایط فیزیولوژیکی دامها
مثبت بوده است. نتایج این آزمایش نشان داد که بافر تارتارات را در جیره های گاو شیری با موفقیت و بدون هر گونه عوارض جانبی روی سلامتی و شرایط فیزیولوژیکی دامها می توان بکار رود.