مقاله اثر بخشي آرامسازي با دارو درماني روي کيفيت زندگي و علايم سندرم روده تحريک پذير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در گوارش از صفحه ۹۵ تا ۱۰۰ منتشر شده است.
نام: اثر بخشي آرامسازي با دارو درماني روي کيفيت زندگي و علايم سندرم روده تحريک پذير
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرامسازي
مقاله سندرم روده تحريک پذير
مقاله ميزان و شدت علايم
مقاله کيفيت زندگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صولتي دهكردي سيدكمال
جناب آقای / سرکار خانم: كلانتري مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: افشارزنجاني حميد
جناب آقای / سرکار خانم: اديبي پيمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: درمان هاي دارويي و روانشناختي تا حدودي در بهبود کيفيت زندگي و علايم بيماران مبتلا به سندرم روده تحريک پذير موثر بوده است. هدف از اين مطالعه مقايسه و اثر بخشي دارو درماني توام با آرامسازي و دارو درماني تنها در کيفيت زندگي، ميزان و شدت علايم بيماران مبتلا به سندرم روده تحريک پذير با علايم غالب اسهال بوده است.
روش بررسي: در اين مطالعه، تجربي و به روش کارآزمايي باليني بود که به صورت پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. تعداد نمونه ها ۶۴ بيمار با سندرم روده تحريک پذير (IBS) با علايم غالب اسهال بودند که بر اساس ملاک هاي تشخيص رم (Rome) III انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه دارو درماني توام با آرامسازي و دارو درماني تنها تقسيم بندي شدند.
يافته ها: اختلاف معني داري در کيفيت زندگي بين دو گروه دارو درماني توام با آرامسازي و دارو درماني تنها، هم در مرحله بعد از درمان و هم در مرحله پيگيري به دست آمد (p<0.05). در خصوص ميزان و شدت علايم سندرم روده تحريک پذير اختلاف معني داري در مرحله بعد از درمان بين دو گروه به دست آمد (p<0.05). اما اين اختلاف در مرحله پيگيري معني دار نبود (p>0.05).
نتيجه گيري: ترکيب درمان دارويي توام با آرامسازي مي تواند در بهبود کيفيت زندگي و کاهش علايم بيماران مبتلا به سندرم روده تحريک پذير با علايم غالب اسهال موثر باشد اما عدم استمرار در اين نوع درمان ها منجر به عود علايم بيماري مي شود.