مقاله اثر تجويز بتامتازون روي نشانگرهاي واكنشي فاز حاد درخانمهاي باردار در معرض خطر زايمان زودرس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۱۹ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: اثر تجويز بتامتازون روي نشانگرهاي واكنشي فاز حاد درخانمهاي باردار در معرض خطر زايمان زودرس
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بتامتازون
مقاله زايمان زودرس
مقاله CRP
مقاله سرعت رشد گلبولهاي قرمز
مقاله بتامتازون
مقاله گلبولهاي سفيد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جواديان كوتنايي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: بوذري زينت السادات
جناب آقای / سرکار خانم: بصيرت زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: هلاكو علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: كورتيكو استروئيدها براي بلوغ ريه جنين به مادران باردار تجويز مي شود ولي در مورد اثرات و عوارض آن بحث هاي زيادي وجود دارد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر بتامتازون بر روي ماركرهاي سرمي عفونت در مادران باردار در معرض خطر زايمان زودرس انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه آينده نگر بروي ۵۰ زن باردار در معرض خطر زايمان زودرس بين ۳۴-۲۴ هفته بارداري كه با تجويز بتامتازون ۱۲ ميلي گرم هر ۱۲ساعت تا دو دوز براي بلوغ ريه جنين درمان شدند، در بيمارستان شهيد يحيي نژاد بابل انجام شد.WBC, ESR, CRP قبل از تزريق بتامتازون، ۲ ساعت پس از تزريق و روز دوم و سوم پس از تزريق اندازه گيري و مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين سن حاملگي بيماران ۳۱٫۹±۲٫۴ هفته بوده است. ميانگين گلبول هاي سفيد (۳۹۶±۱۰۹) (p=0.000) نوتروفيل (۴۷۳±۱۰۹) (p=0.000) و ERS (p=0.008) (1.8±۰٫۶) پس از درمان بطور معني داري بيشتر از قبل از درمان بود ولي در مورد لنفوسيتها اختلاف معني داري بين قبل و پس از درمان وجود نداشت. مقدار CRP نيز پس از تزريق بتامتازون افزايش معني داري داشت (p=0.009).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه درمان با بتامتازون قبل از تولد منجر به افزايش گذراي نشانگرهاي سرمي عفونت در مادران باردار شده كه به زودي به سطح پايه برمي گردد.