مقاله اثر تجويز طولاني مدت كتوكونازول بر هيستومورفومتري بافت بيضه در موش سوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي باليني دام هاي بزرگ (دامپزشكي) از صفحه ۴۵ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: اثر تجويز طولاني مدت كتوكونازول بر هيستومورفومتري بافت بيضه در موش سوري
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هيستومورفومتري
مقاله كتوكونازول
مقاله بافت بيضه
مقاله موش سوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خياط نوري ميرهادي
جناب آقای / سرکار خانم: صفوي سيداسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: اريك آغاجي حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
كتوكنازول داروي ضد قارچ وسيع الطيف با كاربرد وسيع در درمان بيماري هاي قارچي مي باشد. علاوه بر اثر ضد قارچي، مطالعات نشان داده اند كه اين دارو روي توليد هورمون هاي استروئيدي از جمله گلوكوكورتيكوئيدها و هورمونهاي جنسي اثر مهاري دارد. همچنين مصرف كتوكنازول باعث كاهش غلظت تستوسترون در خون و تغييرات بافتي مختلف در بافت بيضه حيوانات آزمايشگاهي مي شود. هدف از اين مطالعه تعيين اثر تجويز طولاني مدت كتوكنازول بر روي هيستومورفومتري بافت بيضه موش سوري مي باشد. در اين مطالعه تجربي، از تعداد ۵۰ سر موش سوري نر استفاده شد که در ۵ گروه ۱۰ تايي تقسيم شدند. موشهاي سوري دوز ۵۰ ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن از كتوكنازول را روزانه به مدت ۱۵ روز، ۱، ۲ و ۳ ماه از راه خوراكي دريافت كردند. يک گروه به عنوان شاهد (نرمال سالين) و ۴ گروه دريافت كننده كتوكنازول بودند. بعد از گذشت زمانهاي ذكر شده نمونه بافت بيضه اخذ گرديد و پس از تهيه مقاطع بافتي و رنگ آميزي هماتوكسيلين و ائوزين، از لحاظ پارامترهاي هيستومورفومتري شامل: قطر لوله هاي مني ساز، ضخامت بافت پوششي لوله مني ساز، ضخامت بافت بينابيني و ضخامت كپسول همبندي بيضه مطالعه شد. نتايج نشان داد كه قطر لوله هاي مني ساز، ضخامت بافت بينابيني و ضخامت بافت پوششي لوله مني ساز در روز ۱۵ تغيير غيرمعني دار و در ماه هاي اول، دوم و سوم بعد از تجويز دارو نسبت به گروه نرمال تغيير معني دار (p<0.05) نشان مي دهد. ضخامت كپسول همبندي بافت بيضه در هيچ يك از گروه ها تغيير معني دار نشان نداد. نتايج بيانگر اين مطلب است كه تجويز طولاني مدت كتوكنازول باعث تغيير قطر لوله هاي مني ساز، ضخامت بافت پوششي و ضخامت بافت بينابيني در بافت بيضه موش سوري مي شود. اين تغييرات احتمالا به دليل كاهش غلظت سرمي تستوسترون مي باشد.