مقاله اثر تجويز مزمن سيانيدين – ۳ – گلوكوزيد بر ميزان گلوكز و ليپيدهاي سرم در موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در كومش از صفحه ۷۲ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: اثر تجويز مزمن سيانيدين – ۳ – گلوكوزيد بر ميزان گلوكز و ليپيدهاي سرم در موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيانيدين – ۳ – گلوكوزيد
مقاله گلوکز سرم
مقاله ليپيد هاي سرم
مقاله ديابت قندي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نصري سيما
جناب آقای / سرکار خانم: روغني مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: بلوچ نژادمجرد توران دخت
جناب آقای / سرکار خانم: رباني طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: بلوردي محبوبه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در طي ساليان اخير اثر بخشي عصاره هاي گياهي براي درمان بيماري ديابت قندي مطرح شده است. هدف بررسي حاضر، تعيين اثر تجويز سيانيدين – ۳ -گلوكوزيد بر ميزان گلوكز و ليپيدهاي سرم در مدل تجربي ديابت قندي القا شده توسط استرپتوزوتوسين در موش صحرايي بود.
مواد و روش ها: براي القا ديابت از استرپتوزوتوسين به ميزان ۶۰ ميلي گرم بر كيلوگرم (داخل صفاقي) در موش هاي صحرايي نر استفاده شد. تزريق سيستميك سيانيدين – ۳ -گلوكوزيد نيز ۱ هفته پس از القا ديابت به ميزان ۱۰ ميلي گرم بر كيلوگرم به مدت ۲ ماه انجام شد. گروه هاي كنترل نيز درمان هاي مربوطه را دريافت نمودند. ميزان گلوكز و ليپيدهاي سرم قبل از ايجاد ديابت و در طي هفته هاي ۴ و ۸ پس از آن تعيين گرديد.
نتايج: ميزان گلوكز سرم در گروه ديابتي شده افزايش معني داري را در هفته هاي چهارم و هشتم در مقايسه با هفته قبل از ايجاد ديابت نشان داد (p<0.001). درمان با سيانيدين – ۳ -گلوكوزيد، به ميزان متوسطي گلوكز سرم را در مقايسه با گروه ديابتي تيمار نشده كاهش داد (p<0.005). سطوح سرمي تري گليسيريد و كلسترول توتال در گروه ديابتي شده در هفته هشتم پس از ايجاد ديابت، افرايش معني داري نشان داد (p<0.01 و p<0.05)، ولي تزريق سيانيدين – ۳ -گلوكوزيد تاثيري بر آن ها نداشت. از طرف ديگر، ميزان كلسترول HDL و LDL سرم در گروه ديابتي تحت تيمار در همين هفته در حد معني دار و به ترتيب بيش تر و كم تر از گروه ديابتي تيمار نشده بود (p<0.05).
نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد كه تجويز مزمن سيانيدين – ۳ -گلوكوزيد در مدل تجربي ديابت قندي داراي اثر آنتي هيپرگليسمي متوسطي است و همچنين سبب تغييرات مطلوب و سودمند در سطح كلسترول HDL و LDL سرم مي شود ولي بر سطح كلسترول توتال و تري گليسيريد سرم تاثيري ندارد.