سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسن مجدی نسب – عضو هیات علمی گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
عادل مدحج – عضو هیات علمی گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

چکیده:

به منظور بررسی اثر تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه ژنوتیپ های گلرنگ ، آزمایشی در سال زراعی ۸۰-۱۳۷۹ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلا می دزفول اجرا شد . آزمایش به صورت فاکتوریل ، در قا لب طرح بلوک های کامل تصادفی و با چهار تکرار انجام گرفت . فاکتورهای آزمایشی شامل سه رقم محلی اصفهان، زرقان ۲۷۹ و ورامین ۲۹۵ و تراکم کاشت با چهار سطح ۸، ۱۱، ۱۶ و ۳۲ بوته در متر مربع بودند. نتایج نشان داد تفاوت عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک ، تعداد دانه در طبق و تعداد طبق در بوته برای تیمار تراکم در سطح احتمال ۱% معنی دار شد. بیشترین و کمترین عملکرد دانه به ترتیب به ژنوتیپ های محلی اصفهان ( ۲۲۳ گرم در متر مربع) و رزقان ۲۷۹ (۱۳۶ گرم در متر مربع) اختصاص داشت. تعداد زیادی دانه در طبق ( ۲۶ عدد) و وزن هزار دانه ( ۲۸ گرم ) در ژنوتیپ محلی اصفهان باعث افزایش عملکرد دانه شدند . بیشترین( ۲۰۴ گرم در مترمربع) و کمترین ( ۱۷۲ گرم در مترمربع) عملکرد دانه در تیمارهای تراکم به ترتیب به تراکم های ۸ و ۳۲ بوته در متر مربع اختصاص داشتند . افزایش تراکم بوته باعث کاهش تعداد دانه در طبق ، تعداد طبق در بوته ، تعداد شاخه های فرعی و افزایش تعداد طبق پوک شد. ژنوتیپ محلی اصفهان در تراکم هشت بوته در متر مربع بیشترین عملکرد دانه ( ۲۴۸ گرم در متر مربع) و عملکرد روغن ( ۷۲ گرم در متر مربع) در واحد سطح را به خود اختصاص داد.