مقاله اثر تراکم بوته و نسبت اختلاط بر عملکرد کشت مخلوط ذرت شيرين (Zea mays L. var Saccharata) و ماش سبز (.Vigna radiata L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۳۶۷ تا ۳۸۰ منتشر شده است.
نام: اثر تراکم بوته و نسبت اختلاط بر عملکرد کشت مخلوط ذرت شيرين (Zea mays L. var Saccharata) و ماش سبز (.Vigna radiata L)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تراکم بوته
مقاله ذرت شيرين
مقاله عملکرد علوفه
مقاله کشت مخلوط
مقاله ماش و نسبت اختلاط

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سرلک شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: آقاعليخاني مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزيابي عملکرد بلال و دانه قابل کنسرو ذرت شيرين (Zea mays L. var. Saccharata) و ميزان توليد محصول جانبي اين زراعت (علوفه) در تک کشتي و مخلوط با ماش سبز (Vigna radiata L.)، آزمايشي در تابستان سال ۱۳۸۵ در منطقه ورامين به صورت کرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با ۴ تکرار انجام شد. تراکم بوته با سه سطح کم (D1)، متوسط (D2) و زياد (D3) به ترتيب ۶، ۸ و ۱۰ بوته در مترمربع براي ذرت شيرين رقم S.C. 403 و ۱۰، ۲۰ و ۳۰ بوته در مترمربع براي ماش رقم پرتو در کرت هاي اصلي و ۵ سطح نسبت اختلاط ذرت شرين- ماش شامل (P1) 0:100، (P2) 25:75، (P3) 50:50، (P4) 75:25 و (P5) 100:0 در کرت هاي فرعي قرار داده شدند. در نمونه برداري زمان برداشت، محصول اقتصادي گياه اصلي و صفات کمي در اجزاي مخلوط شامل ارتقاي بوته، تعداد پاچوش ها، شاخص سطح برگ، وزن خشک اندام هاي گياهي و ماده خشک کل، به علاوه عملکرد بلال قابل کنسرو و اجزاي عملکرد ذرت شيرين و ماش اندازه گيري شدند. براي تعيين تيمار برتر کشت مخلوط، شاخص هاي ارزيابي مانند ضريب ازدحام نسبي، شاخص رقابت و نسبت برابري زمين محاسبه شدند. نتايج نشان داد که سطوح مختلف تراکم بوته بر صفات ارزيابي شده تاثير معني داري نداشت ولي اثر نسبت هاي اختلاط ذرت شيرين- ماش معني دار بود (P<0.01). بر اين اساس نسبت اختلاط ۲۵:۷۵ (ذرت شيرين- ماش) به عنوان نسبت اختلاط برتر تعيين شد، ذرت شيرين در اين نسبت بالاترين وزن خشک ۶۹۰٫۹) گرم در مترمربع)، بيشترين عملکرد علوفه خشک ۳۸۷٫۲) گرم در مترمربع)، بالاترين عملکرد بلال قابل کنسرو ۱۲۴۱٫۱۴) گرم در مترمربع)، و اجزاي عملکرد بلال را در کشت مخلوط به خود اختصاص داد. بررسي شاخص هاي ارزيابي کشت مخلوط نيز نشان داد که اين نسبت در تراکم کم (DIP2) نسبت برابري زمين معادل ۱٫۰۳ و ۱٫۰۹ به ترتيب براي عملکرد ماده خشک (قبل از برداشت بلال) و عملکرد علوفه کل (پس از برداشت بلال)، بالاتر از تک کشتي و ساير تيمارهاي مخلوط قرار گرفت. به اين ترتيب به نظر مي رسد که براي پر کردن خلاء زماني بين دو کشت متوالي پاييزه کشت مخلوط گياهان گرما پسندي مانند ماش و ذرت شيرين که دوره رشدي کوتاه دارند، مناسب مي باشد.