سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حمید پورکلهر – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد
علی خورگامی – استادیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد
حمیدرضا مبصر – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر،
مرتضی سام دلیری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس

چکیده:

به منظور بررسی اثر تراکم کاشت ، تعدات نشا و نقش سیلیس بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه رقم طارم دیلمانی ، آزمایشی به صورت اسپیلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار در سال ۱۳۸۶ در شهرستان ساری اجرا شد. عامل اصلی شامل دو سطح سیلیس (بدون مصرف و با مصرف ۲۵۰ کیلوگرم سیلیس در هکتار بود. عامل فرعی شامل ۳ سطح تراکم کاشت ( ۴۰ تا ۸۰ و ۱۲۰ کپه در مترمربع به ترتیب با آرایش کاشت ۱۵×۱۶/۶، ۱۰×۱۲/۵، و ۸/۳×۱۰ سانتیمتر مربع ) و دو سطح تعداد نشاء (شامل ۱ و ۳ عدد گیاه چه) بودند. نتایج نشان داد که مصرف سیلیس سبب افزایش عملکرد دانه به نسبت ۱۶/۷ درصد شد که به خاطر افزایش ۱۱/۴۷ درصدی تعداد کل پنجه در کپه در مقایسه با تیمار بدون مصرف سیلیس بود . مصرف سیلیس سبب افزایش شاخص برداشت گردید. تعداد کل پنجه و پنجههای موثر در بوته و تعداد کل خوشهچه در خوشه در کشت بوتهای (تک نشاء) زیادتر بود ولی در عوض در کشت کپه ای (سه نشا ) بر تعداد خوشه در مترمربع و درصد خوشه چههای بارور افزوده شد . عملکرد دانه از نظر آماری تحت تاثیر معنیدار تعداد نشا و تراکم کاشت قرار نگرفت . تعداد کل پنجه و پنجه های موثر درکپه و تعد کل خوشه چه در خوشه با افزایش تراکم کاشت از ۴۰ به ۱۲۰ بوته در مترمربع به ترتیب به نسبتهای ۵۱/۹۶، ۵۵/۱۹ و ۲۰/۴ درصد کاهش معنیداری داشتند ولی دیگر اجزای عملکرد و شاخص برداشت از نظر آماری تحت تاثیر تراکم کاشت قرار نگرفتند. اثرات متقابل سیلیس، تعداد نشاء و تراکم کاشت فقط در مورد شاخص برداشت در سطح احتمال یک درصد معنیدار شد.