مقاله اثر تزريق مداوم (اينفيوژن) دوز پايين کتامين بر تغييرات هموديناميک در جراحي پيوند عروق کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله اپيدميولوژي ايران از صفحه ۴۸ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: اثر تزريق مداوم (اينفيوژن) دوز پايين کتامين بر تغييرات هموديناميک در جراحي پيوند عروق کرونر
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کتامين
مقاله تغييرات هموديناميک
مقاله جراحي عروق کرونر
مقاله لاکتات
مقاله پرفيوژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اخلاق سيدهدايت اله
جناب آقای / سرکار خانم: ضيغمي داوود
جناب آقای / سرکار خانم: علي پور عباس
جناب آقای / سرکار خانم: مقصودي بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: عظمتي سيمين
جناب آقای / سرکار خانم: الهياري الهه
جناب آقای / سرکار خانم: هادوي سيدمحمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و اهداف: باي پاس قلبي ريوي غالبا سبب به وجود آمدن واکنش هاي هورموني و استرسزا و متعاقب آن تغييراتي در هموديناميک و خونرساني بافت ها مي گردد. هدف از اين مطالعه تعيين اثر دوز پایين کتامين به صورت تزريق مداوم، بر روي ثبات هموديناميکي بيمار پس از جراحي بوده است.
روش کار: در اين کار آزمايي باليني دوسوکور ۵۰ بيمار، که کانديد عمل جراحي تعويض عروق کرونر با استفاده از پمپ قلبي ريوي بودند، بصورت تصادفي در دو گروه قرار گرفتند که يک گروه ۱٫۲۵ mcg / kg / min کتامين (گروه کتامين، (n=25  و گروه ديگر نرمال سالين (گروه کنترل،(n=25  را بصورت تزريق مداوم از زمان شروع بيهوشي تا ۴۸ ساعت پس از عمل دريافت کردند. مقياس هاي نشانگرهاي هموديناميک در زمان هاي قبل، ۴، ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از عمل جراحي با استفاده از آزمون آناليز واريانس با تکرار مشاهدات مورد ارزيابي قرار گرفتند.
نتايج: روند تغييرات پارامترهاي مورد بررسي در زمان هاي قبل،۴ ، ۲۴ و ۴۸ ساعت بعد از عمل جراحي براي پارامترهاي فشار خون سيستوليک (p=0.0001)، دياستوليک (P=0001)، تعداد ضربان قلب (p=0.004)، فشار وريد مرکزي (P=0001) و لاکتات (p=0.035) در گروه کتامين و دارونما با يکديگر تفاوت آماري معناداري داشتند بطوريکه در مجموع سبب کاهش خونرساني بافتي گرديد.
نتيجه گيري: تزريق مداوم دوز کم کتامين حين عمل جراحي تعويض عروق کرونر و ۴۸ ساعت پس از آن نه تنها سبب بهبود اختلالات هموديناميکي نمي شود بلکه مي تواند خونرساني بافتي را تا حدودي کاهش دهد.