مقاله اثر تشديدي ناشي از تابش موضعي ميدان مغناطيسي کم شدت با فرکانس بسيار پايين بر سيگنال هاي مغزي: کارآزمايي باليني تصادفي شده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۵۳ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: اثر تشديدي ناشي از تابش موضعي ميدان مغناطيسي کم شدت با فرکانس بسيار پايين بر سيگنال هاي مغزي: کارآزمايي باليني تصادفي شده
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مغناطيسي ها
مقاله مغز
مقاله امواج مغزي
مقاله الکتروانسفالوگرافي
مقاله امواج راديويي
مقاله کارآزمايي باليني تصادفي شده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شفيعي دارابي سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: فيروزآبادي سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: قبايي مژده
جناب آقای / سرکار خانم: رسول زاده طباطبايي سيدكاظم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اثر ميدان هاي مغناطيسي ضعيف با فرکانس بسيار کم (ELF-MFs) بر روي سيگنال هاي مغزي، توسط تعدادي از محققين مورد بررسي قرار گرفته است. تنها برخي از محققين اثر تشديدي، يعني افزايش در فرکانس سيگنال مغزي مطابق با فرکانس ميدان تابيده شده را گزارش کرده اند. در اغلب اين تحقيقات ميدان مغناطيسي توليدشده به صورت يکنواخت تمام نواحي سر را در برمي گيرد. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر تابش موضعي ELF-MF بر قسمت هاي مختلف مغز در سيگنال هاي مغزي و اثر تشديدي آن صورت گرفت.
روش بررسي: اين مطالعه به صورت کارآزمايي باليني بر روي ۱۹ نفر دانشجوي مرد داوطلب با سن متوسط و انحراف معيار ۲۵٫۶±۱٫۶ سال که همگي راست دست بودند، انجام گرديد. در اين بررسي، ميدان هاي مغناطيسي موضعي با فرکانس ۳، ۵، ۱۰، ۱۷ و ۴۵Hz با شدت ۲۴۰mT به ترتيب تنها بر نقاط T4، T3، F3،Cz  و F4، نواحي سر در سيستم ۲۰-۱۰ تابيده شد. در پايان نيز توان نسبي در اين ۵ نقطه از سر در باندهاي فرکانسي متداول سيگنال هاي مغزي و فرکانس مشابه با فرکانس ميدان مغناطيسي تابيده شده، محاسبه گرديد، مقادير به دست آمده قبل و حين تابش توسط آزمون تي وابسته ارزيابي شد.
يافته ها: تابش ناحيه مرکزي به وسيله ميدان مغناطيسي موضعي، تغيير معني داري (P<0.05) در باند آلفاي ناحيه پيشاني ايجاد کرد. کاهش در باند آلفا ناحيه مرکزي سر نيز بر اثر تابش ELF-MF به نواحي گيجگاهي، قابل مشاهده بود.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد تابش ميدان مغناطيسي موضعي، هيچ گونه اثر تشديدي در سيگنال هاي مغزي ندارد و ممکن است تغيير توان نسبي در هر قسمت از طيف رخ دهد. همچنين تغيير در سيگنال مغزي لزوما محدود به ناحيه تحت تابش نمي باشد.