سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مریم یوسفی فرد – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
احمد جلالیان – استاد گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
حسین خادمی – کارشناسی ارشد ، گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

استفاده نامناسب از منابع طبیعی از جمله خاک سبب تخریب و فرسایش خاک می شود. تغییر در کاربری اراضی مرتعی باعث فرسایش خاک شدیدی در منطقه چشمه علی حوزه آبخیزکارون شمالی شد. در این منطقه با استفاده از باران ساز مصنوعی فرسایش خاک و هدر رفت عناصر غذایی درچهار کاربری اراضی متفاوت بررسی شد و شامل: مرتع با پوشش گیاهی خوب، مرتع با پوشش گیاهی ضعیف، دیمزار و دیمزار رها شده می باشند. نتایج حاصل نشان داد که بیشترین هدر روی خاک در کاربری دیمزار بوده و کمترینمقدار هدر روی درکاربری مرتع با پوشش گیاهی خوب بود. درصد ذرات سیلت ریز و رس در رسوب نسبت به خاک سطحی در هر کاربری بیشتر بوده و در مورد ذرات شن نتیجه عکس است. درصد هدر رفت مواد آلی و نیتروژن و مقدار فسفر قابل دسترس در ساعت اول بارندگی نسبت به ساعت دون بیشتر می باشد. حداکثر هدر رفت ماده آلی، نیتروژن کل و فسفر به ترتیب ۴۳،۵۹ ، ۴/۸۳ و ۹/۳۵ کیلوگرم در هکتار در کاربری های دیمزار مشاهدده شد.