سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نورعلی ساجدی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
مسعود مشهدی اکبر بوجار – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم
مسعود سعیدی – دانشجوی کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک و عضو باشگاه پژوهشگران جوان
حبیب موچانی – دانشجوی کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

به منظور اثر تلقیح میکوریزا و سطوح مختلف روی (Zn) تحت تنش آبی بر برخی صفات مرفولوژیک و فیزیولوژیک ذرت دانه ای سینگل کراس ۷۰۴ (دیر رس ، تک بلال و دندان اسبی ) تحت تنش کم آبی ، آزمایشی در سال ۱۳۸۵ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده ی کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک اجرا شد . آزمایش به صورت فاکتوریل در غالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. عوامل مورد مطالعه شامل سهسطح آبیاری (آبیاری معادل نیاز آبی گیاه (شاهد)، آبیاری معادل ۷۵ % نیاز آبی گیاه و آبیاری معادل ۵۰ % نیاز آبی گیاه ). میکوریزا در دو سطح (بامصرف و بدون مصرف) و میزان روی (Zn) از منبع سولفات روی (بدون مصرف، ۲۵ کیلوگرم در هکتار و ۴۵ کیلوگرم در هکتار) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که سطوح آبیاری اثر معنی داری روی صفات مورد نظر داشت . بیشترین مقدار کلروفیل و راندمان مصرف آب با استفاده از آبیاری معادل ۷۵ % نیاز آبی گیاه به دست آمد همچنین بیشترین مقدار طول ریشه از سطح آبیاری معادل ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه حاصل شد اما بیشترین مقدار عملکرد بیولوژیک از تیمار آبیاری شاهد به دست آمد. تلقیح میکوریزا اثر معنی داری روی صفات وزن خشک ریشه، راندمان مصرف آب و عملکرد بیولوژیک نداشت اما همه ی صفات مورد اندازه گیری با کاربرد میکوریزا به طور غیر معنی داری افزایش یافتند . سطوح مختلف روی بر طول ریشه و وزن خشک ریشه اثر معنی داری داشت . نتایج اثرات متقابل دوگانه و سه گانه ی فاکتورهای آزمایشی نشان داد که با استفاده از تلقیح میکوریزا و ۴۵ کیلوگرم در هکتار روی به همراه آبیاری شاهد اغلب صفات افزایش نشان دادند . بیشترین عملکرد بیولوژیک معادل ۱۸/۹۷۵ تن در هکتار با کاربرد تیمار آبیاری شاهد همراه با تلقیح میکوریزا و ۴۵ کیلوگرم در هکتار سولفات روی به دست آمد.