مقاله اثر تنش خشکي انتهايي بر عملکرد دانه و ا جزا آن در ژنوتيپ هاي گندم نان (.Triticum aestivum L) در شرايط گرم و خشک جنوب استان فارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله به زراعي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۳۳۱ تا ۳۴۶ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکي انتهايي بر عملکرد دانه و ا جزا آن در ژنوتيپ هاي گندم نان (.Triticum aestivum L) در شرايط گرم و خشک جنوب استان فارس
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کم آبياري
مقاله عملکرد دانه
مقاله اجزا عملکرد و بهره وري مصرف آب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دستفال منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: براتي وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: نوابي فرشيد
جناب آقای / سرکار خانم: حقيقت نيا حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزيابي واكنش لاين هاي اميد بخش گندم نان (.Triticum aestivum L) به قطع آبياري در مراحل انتهايي، آزمايشي به صورت كرت هاي يك بار خرد شده در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تكرار در ايستگاه تحقيقات كشاورزي داراب از سال زراعي ۸۱-۱۳۸۰ به مدت دو سال اجرا گرديد. کرت هاي اصلي شامل سه تيمار آبياري: I1: آبياري در پنج مرحله ساقه رفتن، آبستني، گل دهي، شيري شدن و خميري شدن دانه، I2: آبياري در چهار مرحله ساقه رفتن، آبستني، گل دهي و شيري شدن دانه، I3: آبياري در سه مرحله ساقه رفتن، آبستني و گل دهي و پنج ژنوتيپ گندم نان شامل چمران (شاهد منطقه) و لاين هاي اميد بخش ۷۸-۱۱-S، S-75-20، S-79-10 وS-79-18  به عنوان كرت هاي فرعي در نظر گرقته شدند. تجزيه واريانس مركب داده ها نشان داد كه اثرآبياري، ژنوتيپ و اثر متقابل آنها براي كليه صفات شامل: عملكرد دانه، وزن هزار دانه، تعداد سنبله بارور در واحد سطح، تعداد دانه در سنبله، بهره وري مصرف آب، شاخص برداشت و عملكرد زيست توده معني دار بود. عملکرد دانه در تيمارهاي I2 و I3 در مقايسه با آبياري كامل به ترتيب ۱۵٫۶ و ۵۰٫۷ درصد كاهش يافت. علاوه بر اين در تيمار I3 در مقايسه با I2 عملكرد دانه ۴۱٫۶ درصد كاهش يافت. در تيمارهاي I2 وI3 ، وزن دانه بيشتر از ساير اجزا عملكرد دانه كاهش يافت. از نظر بهره وري مصرف آب در تيمارهاي آبياري I1 و I2 تفاوت معني داري وجود نداشت، ولي بطور معني داري از تيمار I3 بيشتر بود. عملكرد دانه، وزن دانه، شاخص برداشت و بهره وري مصرف آب در لاين ۷۸-۱۱-S به طور معني داري از ساير ارقام كمتر بود. رقم چمران و لاين هاي S-79-10 و S-79-18 در مقايسه با لاين هاي ۷۸-۱۱-S و S-75-20 به طور معني داري تعداد دانه درسنبله بيشتري داشتند. تعداد سنبله بارور در واحد سطح لاين ۷۸-۱۱-S به طور معني داري بيشتر از ساير لاين ها بود. بيشترين و كمترين عملكرد زيست توده به ترتيب مربوط به لاين هاي S-79-18 و ۷۸-۱۱-S بود. بر اساس نتايج اين پژوهش با توجه به كاهش قابل ملاحظه عملكرد دانه و بهره وري مصرف آب در تيمار I3 در مقايسه با تيمارهاي I1 و I2، اين رژيم آبياري به عنوان يك راهبرد موثر و قابل قبول در مديريت آبياري گندم در منطقه مناسب نيست و فاقد توجيه فني و زراعي مي باشد. همچنين لاين زودرس S-79-10 و رقم چمران در هر سه رژيم آبياري عملکرد بيشتري داشتند و در شرايط بدون تنش و تنش خشكي انتهايي نسبت به ساير لاين ها برتر بودند.