مقاله اثر تنش خشکي بر جوانه زني، رشد، کارآيي جذب و محتوي نسبي آب برگ در گياه جو بدون پوشينه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهش هاي به زراعي(تنش هاي محيطي در علوم گياهي) از صفحه ۳۹ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکي بر جوانه زني، رشد، کارآيي جذب و محتوي نسبي آب برگ در گياه جو بدون پوشينه
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش خشکي
مقاله جو
مقاله جوانه زني
مقاله رشد
مقاله محتوي نسبي آب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقري عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در بيشتر مناطق ايران رشد و عملکرد غلات به دليل خشکي کاهش پيدا مي کند. يکي از مناسب ترين گياهان براي چنين شرايطي گياه جو است. يکي از دلايل توليد کم ژنوتيپ هاي متحمل به تنش، عدم به کارگيري شيوه صحيح انتخاب ژنوتيپ ها بر اساس صفات زراعي و فيزيولوژيکي مرتبط با تحمل به تنش است. چهار ژنوتيپ جو بدون پوشينهUH3) ،U46M ، EHM81-12 و (CM67 در ايستگاه تحقيقات دانشگاه آزاد اسلامي واحد اقليد به مدت دو سال براي بررسي ميزان تحمل آن ها به خشکي مورد بررسي قرار گرفتند. چهار تيمار (آبياري پس از پتانسيل آب خاک به -۰٫۵ (شاهد)، -۱٫۵، -۳ و -۵ بار) به کار برده شدند. تيمارهاي آزمايش در قالب طرح اسپليت پلات بر پايه بلوک کاملا تصادفي در سه تکرار اعمال شدند. تيمارهاي خشکي در کرت هاي اصلي و ژنوتيپ هاي جو بدون پوشينه در کرت هاي فرعي قرار گرفتند. صفات اندازه گيري شده شامل انواع پتانسيل هاي آب، روابط آبي برگ، رشد و روابط آن بودند. آزمون جوانه زني در تنش خشکي با حضور پلي اتيلن گليکول انجام گرفت و در آن درصد جوانه زني و رشد ساقه چه و ريشه چه اندازه گيري شدند. نتايج نشان داد که تعداد برگ در گياه کاهش معني دار در شرايط تنش داشت و نسبت سطح برگ حساسيت کمتري داشت. در بين ژنوتيپ ها،UH3  کمترين و GM67 بيشترين مقدار رشد را داشت و کاهش رشد با کاهش ميزان آب موجود در برگ مرتبط بود. تنش موجب کاهش پتانسيل آب در برگ شد، همچنين محتواي نسبي آب برگ، کارآيي استفاده از آب، سرعت رشد مطلق، سرعت رشد نسبي، ميزان اسيميلاسيون خالص و شاخص سطح برگ (در نتيجه ميزان رشد و توليد مواد فتوسنتزي)، درصد جوانه زني و رشد گياهچه را کاهش داد. در نهايت، تنش اثر کاهنده روي رشد و عوامل موثر در عملکرد داشت. در اثر تنش، نسبت سطح برگ ابتدا کاهش ولي با افزايش خشکي افزايش يافت. کاهش ابتدايي اين ويژگي به دليل کاهش سطح برگ و افزايش نهايي آن به دليل کاهش شديدتر وزن خشک کل اندام هوايي نسبت به برگ بود.