سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سعید جوینی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور
علی گنجعلی – عضو هیات علمی پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد
حسن پرسا – کارشناس ارشد پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

تنش خشکی یکی از مهم ترین تنش ها است که به شدت عملکرد گیاهان زراعی را تحت تأثیر قرار می دهد. کاهش جهانی عملکرد نخود به دلیل تنش خشکی تا ۴۵ درصد برآورد شده است . این مسئله، بررسی تحمل به خشکی در ژرم پلاسم نخود را به منظور استفاده از آنها در برنامه های اصلاحی، ضروری می سازد. برای این منظور آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۵ در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی نیشابور انجام شد و طی آن، ۱۵۰ ژنوتیپ نخود تیپ کابلی از بانک بذر حبوبات دانشگاه فردوسی مشهد در قالب طرح ارزیابی مقدماتی عملکرد آگومنت به همراه ۶ شاهد شامل ارقام و نمونه های ،MCC252 ،MCC180، MCC361 ،MCC358 ،MCC283 و ILC5556 مورد ارزیابی قرار گرفتند . در این آزمایش، اجزای عملکرد و عملکرد دانه نمونه ها در دو شرایط دیم (تنش) و آبی (بدون تنش ) بررسی شدند . بر اساس نتایج، تنوع معنی داری در میان ژنوتیپ ها از نظر صفات مورد بررسی وجود داشت . در شرایط تنش، ژنوتیپ های ۳۰۲، ۴۲۷، ۳۵۲، ۱، ۵۰، ۶۲، ۱۱۸ و ۴۲۳ و در شرایط بدون تنش ژنوتیپ های ۳۱۲ ، ۳۸۰، ۳۰۴، ۵۰، ۱۱۷، ۴۲۷، ۳۰۱، و ۳۱۱ دارای بیشترین عملکرد دانه بودند. در این آزمایش، نمونه های مورد بررسی از نظر میزان عملکرد دانه در ۸ گروه تقسیم شدند و ۲۵ درصد از آنها با بیشترین عملکرد دانه و سایر اجزای عملکرد برتر، جهت ادامه تحقیقات معرفی شدند.