مقاله اثر تنش کم آبي و محلول پاشي اسيد آسکوربيک بر ميزان فعاليت آنزيمهاي آنتي اکسيدان و برخي تغييرات بيوشيميايي در برگ ذرت دانه اي (.Zea maize L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در زيست شناسي ايران از صفحه ۴۰۷ تا ۴۲۲ منتشر شده است.
نام: اثر تنش کم آبي و محلول پاشي اسيد آسکوربيک بر ميزان فعاليت آنزيمهاي آنتي اکسيدان و برخي تغييرات بيوشيميايي در برگ ذرت دانه اي (.Zea maize L)
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش کمبود آب
مقاله اسيدآسکوربيک
مقاله آنزيمهاي آنتي اکسيدانت
مقاله ذرت دانه اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دولت آباديان آريا
جناب آقای / سرکار خانم: مدرس ثانوي سيدعلي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي مظفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تنش کم آبي يک تنش غير زنده عمومي است که به طور جدي توليد محصولات کشاورزي را در بيشتر نقاط جهان متاثر مي سازد. به اين ترتيب به منظور بررسي اثر تنش کمبود آب و محلول پاشي اسيد آسکوربيک بر فعاليت آنزيمهاي آنتي اکسيدان، تجمع پرولين، پراکسيداسيون ليپيدي، محتوي پروتئين، کلروفيل، آسکوربات و دهيدروآسکوربات برگهاي ذرت دانه اي (سينگل کراس ۷۰۴) آزمايشي به صورت دوبار خرد شده در قالب طرح بلوکهاي کامل تصادفي با سه تکرار در مزرعه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه تربيت مدرس انجام گرفت. در اين آزمايش تنش کمبود آب در کرتهاي اصلي، زمان محلول پاشي در کرتهاي فرعي و غلظت محلول در کرتهاي فرعي- فرعي قرار گرفتند. نتايج نشان داد که تنش کمبود آب فعاليت آنزيمهاي آنتي اکسيدان را افزايش داده است به طوري که اين افزايش فعاليت، در کرتهاي تنش در مرحله زايشي مشهود تر بود. اين در حالي است که محلول پاشي اسيد آسکوربيک سبب کاهش در ميزان فعاليت آنزيمي شد. همچنين تنش کمبود آب محتوي پروتئين محلول و غلظت کلروفيل برگ را کاهش داد. غلظت پرولين و مالون دي آلدهيد در پاسخ به تنش، افزايش معني داري پيدا کرد. اسيد آسکوربيک به عنوان يک آنتي اکسيدان توانست از کاهش محتوي پروتئين و کلروفيل و افزايش پرولين و مالون دي آلدهيد، با کاهش اثر مخرب تنش جلوگيري نمايد. مشاهده شد که غلظت آسکوربات درون سلولي با مصرف آسكوربات برون زاد افزايش و دهيدروآسکوربات در شرايط تنش به خصوص تنش بعد از گل دهي کاهش يافته است. مي توان گفت که گياه مصرف اسيد آسکوربيک را به عنوان از بين برنده راديکالهاي آزاد بر افزايش فعاليت آنزيمها در برابر تنش ترجيح داده است و اين ماده به طور غير مستقيم سبب کاهش فعاليت اين آنزيمها و بهبود شرايط رشد گياه گرديده است.