مقاله اثر تنظيم کننده هاي رشد بر ويژگيهاي بيوفيزيکوشيميايي دانه و عملکرد کدوي دارويي (.Cucurbita pepo L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران از صفحه ۴۰ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: اثر تنظيم کننده هاي رشد بر ويژگيهاي بيوفيزيکوشيميايي دانه و عملکرد کدوي دارويي (.Cucurbita pepo L)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيش تيمار بذر
مقاله تنظيم کننده هاي رشد
مقاله درصد روغن
مقاله ضخامت دانه
مقاله عملكرد دانه
مقاله کدوي دارويي (.Cucurbita pepo L)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صدقي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: نعمتي علي
جناب آقای / سرکار خانم: خندان بجندي تيمور
جناب آقای / سرکار خانم: نامور علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور تعيين اثر پيش تيمار بذر و محلول پاشي تنظيم کننده هاي رشد بر عملکرد و صفات بيوفيزيكوشيميايي دانه کدوي دارويي (Cucurbita pepo L.)، آزمايشي به صورت فاکتوريل و بر اساس طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تکرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه محقق اردبيلي اجرا شد. تيمارها شامل پيش تيمار بذر (شاهد، جيبرلين و اکسين) و محلول پاشي تنظيم کننده هاي رشد (شاهد، اکسين، جيبرلين و مخلوط اکسين با جيبرلين) بود. پيش تيمار بذر با اکسين همراه با محلول پاشي آن موجب بيش از دو برابر شدن تعداد دانه در ميوه نسبت به شاهد شد. تعداد دانه هاي نارس در همين تيمار به حداقل کاهش يافت و به يک پنجم تيمار شاهد رسيد. وزن تر ميوه در بوته نيز در همين تيمار حداکثر بود و نزديک به دو برابر شاهد افزايش نشان داد. اثر ساده پيش تيمارها بر عملکرد دانه و وزن تر ميوه معني دار بود و حداکثر عملکرد دانه در پيش تيمار اکسين ديده شد. اثر ساده تنظيم کننده هاي رشد نيز بر روي برخي صفات معني دار بود، به طوري که حداکثر تعداد دانه در ميوه، قطر ميوه، وزن تر ميوه، عملکرد دانه و حداقل تعداد و درصد دانه هاي نارس در محلول پاشي با اکسين مشاهده شد. محلول پاشي با جيبرلين درصد روغن را افزايش و درصد پروتئين دانه را كاهش داد، در حالي كه محلول پاشي با اكسين موجب کاهش درصد روغن و افزايش پروتئين دانه شد. هيچ يك از تيمارهاي آزمايش بر طول و عرض دانه اثر معني داري نداشت، ولي محلول پاشي با جيبرلين موجب افزايش ضخامت دانه شد. به طور كلي، به نظر مي رسد كه محلول پاشي با اكسين مي تواند موجب افزايش عملكرد دانه در كدوي دارويي شود، ولي اين امر اثر منفي بر عملكرد ماده موثره محلول در روغن دانه خواهد داشت. همچنين، نتايج اين بررسي حكايت از آن دارد كه محلول پاشي با جيبرلين موجب توليد دانه هاي درشت تر و با درصد روغن بيشتري مي شود.