سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: پنجمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

چنگیز دهقانیان – دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

خوردگی فولاد در بتن در نتیجه اکسیژن، رطوبت، یونهای خورنده و شرایط محیطی پیچیده بتن می باشد که باعث شکسته شدن فیلم اکسیدی در سطح فولاد میگردد. در این پژوهش سرباره شرکت ذوب آهن اصفهان با درصدهای متفاوتی از سیمان پورتلند نوع I جایگزین شد. سپس محلول آبدوغ سیمان و سرباره با درصدهای مختلف یون کلر ساخته شد. در این محلولها میله فولادی تمیز شده است قرار داده شد و آزمایشهای الکتروشینیائی برای تعیین سرعت خوردگی فولاد بر روی آنها انجام گرفت. برای تعیین اثر اکسیژن در بعضی محلولها اکسیژن دمیده شد تا محلول با اکسیژن اشباع گردد و در بعضی دیگر اکسیژن از محلول بوسله دمیدن گاز نیتروژن خارج گردید. پس از انجام این مرحله از آزمایش، از سیمانهای سرباره ای در ساخت نمونه های بتنی مسلح استفاده گردید. خوردگی فولاد در این نمونه های بتنی از طریق تستهای الکتروشیمیایی تعیین گردید. نتایج نشان می دهندکه در محلولهای آبدوغ سیمان و سرباره و ۰/۵ درصد یون کلر خوردگی فولاد با افزایش درصد سرباره در بتن کم می شود و این روند برای غلظتهای متفاوت یون کلر برقرار است. برای محلولهای آبدوغ سیمان و سربار و نمک که اکسیژن از محلول خارج شده بود نتایج یکسانی بدست امد. اما شدت خوردگی فولاد در مقایسه با محلولهای اکسیژن دار کمتر بوده و نمونه های بتنی سرباره ای نتایج یکسانی را نشان دادند. یعنی با افزایش درصد سرباره در بتن سرعت خوردگی نقصان یافت. سیکلهای متناوب خیس و خشک نمودن نمونه های بتنی نشان دادند که اگرچه سرعت خوردگی فولاد در مقایسه با نمونه های بتنی بدون سیکل خیس و خشک شدن بیشتر می باشد. اما روند یکسانی در سرعت خوردگی فولاد با افزایش درصد سرباره در مقایسه با نمونه های غوطه ور شده در محلول قابل مشاهده است.