سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

احمد قدرت نما – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
حسن شم آبادی – سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی

چکیده:

شناسائی و استفاده از منابع غذائی جدی د در تغذیه دام یکی از روشهای کاربردی در کاهش هزینه های پرورش دام می باشد . یکی از این روشها، استفاده مناسب از ضایعات غذائی و فرآورده های جانبی کشاورزی غیر قابل مصرف در تغذیه انسان است . برنج از جمله محصولات زراعی است که با تولیدی بالغ بر ۲/۵ میلیون تن، ضایعا ت محصول نشاسته ای آن معادل ۱۲۵ هزار تن ( ۵% کل محصول ) می باشد . از آنجایی که این بخش از ضایعات می تواند یکی از منابع با ارزش تامین انرژی نشخوار کنندگان بشمار آید، با استفاده از ۲۴ راس بره نر نژاد زل در طی مدت پروار ۱۰۰ روزه در یک طرح بلوکهای کامل تصادفی دو تیمار (شاهد، بدون برنج و جایگزینی ۳۰ % برنج) مورد ارزیابی قرار گرفت . در طی مدت آزمایش، در دو مرحله نمونه برداری از مایع شکمبه در اواسط و آخر دوره پروار صورت گرفته و pH و غلظت سدیم و پتاسیم اندازه گیری شد . همچنین در چهار مرحله (هر ماه ) نمونه خون از ورید گردن ی (وداج) گرفته و غلظت گلوکز، سدیم، پتاسیم و pH در خون اندازه گیری شد . نتایج نشان داد که در مراحل پایانی آزمایش، غلظت گلوکز خون بین دو تیمار تفاوت معنی داری داشت در حالی که دیگر معیارهای اندازه گیری شده تفاوت معنی داری را نشان ندادند . بعلاوه در مایع شکمبه نیز بین دو تیمار تفاوت معنی داری در معیارهای اندازه گیری شده مشاهده نگردید . بر این اساس در می یابیم که قابلیت عبور نشاسته برنج از شکمبه می تواند بیشتر بوده لذا جایگزینی ۳۰ % خرده برنج هیچگونه اثر نا مطلوب نداشته و احتمالا راندمان انرژی را بهبود بخشد.