سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مسعود قدسی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
محمد حسین رحیمیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
احمد زارع فیض آبادی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
سیدمحمود ناظری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان

چکیده:

به منظور استفاده بهینه از منابع آب با تعیین رقم مناسب گندم و همچنین برنامه آبیاری با هدف کم آبیاری در این تحقیق اثر حذف آبیاری در مراحل انتهایی رشد و نمو پنج رقم گندم در منطقه مشهد مورد بررسی قرار گرفت . طرح در قالب کرت های خرد شده با متن اصلی بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار با سه تیمار آبیاری شامل : W1- آبیاری در مراحل طویل شدن ساقه ، گلدهی، شیری شدن دانه و خمیری شدن دانه W2- آبیاری در مرحله طویل شدن ساقه ، گل دهی و شیری شدن دانه و W3- آبیاری در مرحله طویل شدن ساقه و گل دهی در کرت های اصلی و پنج رقم و لاین گندم به نامهای C1: C-73-5 و C2: C-78-4 و C3: C-78-8 و C4: C-79-6 و C5: C-79-16 در کرت های فرعی اجرا شد . تجزیه واریانس مر کب دو ساله داده ها ی این آزمایش نشان داد ، اثر تیمار آبیاری بر عملکرد بیولو ژیک، عملکرد دانه ، وزن هزار دانه و کارایی مصرف آب آبیاری معنی دار بود . کارایی مصرف آب آبیاری با اعمال این تیمار و تیمار W2 افزایش یافت . حذف آبیاری در مراحل شیری و خمیری شدن دانه ها موجب افزایش کارایی مصرف آب آبیاری و کاهش عمل کرد بیولو ژیک و دانه ارقام گندم شد و در نتیجه حذف آبیاری در این مراحل بحرانی نمو توصیه نمی شود . ارقام C3 و C4 بالاترین عمل کرد دانه ، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه را به خود اختصاص دادند . رقم C4 بالاترین کارایی مصرف آب آبیاری را در کلیه تیمار های آبیاری به خود اختصاص داد و از تحمل خوبی به تنش رطوبتی انتهای فصل رشد برخوردار بود و پس از آن لاین C5 (که یک لاین امیدبخش است) قرار گرفت.