سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدحسین رحیمیان – عضو هیات علمی بخش تحقیقات خاک و آب خراسان – مشهد
مسعود قدسی – عضو هیات علمی بخش نهال و بذر خراسان – طرق – مشهد

چکیده:

به منظور استفاده بهینه از منابع آب با تعیین رقم مناسب گندم و همچنین برنامه آبیاری با هدف کم آبیاری در این تحقیق اثر حذف آبیاری در مراحل انتهایی رشد و نمو پنج رقم گندم طی سالهای زراعی ۸۲-۸۱ و ۸۳-۸۲ در منطقه مشهد مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش در قالب کرتهای خرد شده با متن اصلی بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار با سه تیمار ابیاری شامل: W1 – آبیاری در مراحل ساقه رفتن، گلدهی، شیری شدن دانه و خمیری شدن دانه، W2 – آبیاری در مرحله ساقه رفتن، گلدهی وشیری شدن دانه، و W3 – آبیاری درمرحله ساقه رفتن و گلدهی در کرتهای اصلی و پنج رقم گندم بنام های : C5 C-79-16 ,C4: C-79-6 ,C3: C-78-8 ,C2: C-78-4 ,C1: C-73-5 در کرتهای فرعی اجرا شد. نتایج نشان داد، اثر تیمار آبیاری بر عملکرد بیولوژیک عملکرد دانه، وزن هزار دانه و کارایی مصرف آب ابیاری معنی دار بود. با اعمال تیمار W3 عملکرد بیولوژیک ، عملکرد دان و وزن هزار دانه کاهش و کارایی مصرف آب ابیاری را با اعمال این تیمار و تیمار W2 افزایش یافت. ارقام C4 ,C3 بالاترین عملکرد دانه، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه را به خود اختصاص دادند. رقم C4 بالاترین کارایی مصرف آب آبیاری را در کلیه تیمارهای آبیاری بهخود اختصاص داد و جزو ارقام متحمل به تنش رطوبتی انتهای فصل رشد بود و پس از آن رقم C5 (که یک لاین امید بخش است) قرار گرفتت.