مقاله اثر حفاظتي آگونيست گيرنده کانابينوئيدي (WIN55,212-2) در سميت ناشي از پاروکسان در سلولهاي PC12 و تداخل گيرنده N-methyl-D-aspartate با اين اثر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در ياخته از صفحه ۱۸۳ تا ۱۹۰ منتشر شده است.
نام: اثر حفاظتي آگونيست گيرنده کانابينوئيدي (WIN55,212-2) در سميت ناشي از پاروکسان در سلولهاي PC12 و تداخل گيرنده N-methyl-D-aspartate با اين اثر
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آگونيست گيرنده کانابينوئيدي
مقاله پاروکسان
مقاله آگونيست گيرنده NMDA
مقاله ميزان بقاي سلولي
مقاله رده سلولي PC12

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامي فريده
جناب آقای / سرکار خانم: صحرايي هدايت
جناب آقای / سرکار خانم: گل منش ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: صدري سهيل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي اثر حفاظتي آگونيست گيرنده (WIN55,212-2) کانابينوئيدي در سميت ناشي از پاروكسان در سلولهاي PC12 و نقش گيرنده NMDA در اين اثر.
مواد و روشها: سلولهاي رده PC12 در محيط كشت  Dulbecco’s Modified Eagle’s Medium (DMEM+F12)همراه با ۱۰ درصد سرم كشت داده شدند. سلولها با پاروكسان ۲۰۰ ميكرومولار در حضور يا فقدان WIN55,212-2 با دوز ۰٫۱ ميكرومولار، آنتاگونيست گيرنده کانابينوئيدي (AM251) و آنتاگونيست گيرنده(NMDA) N-methyl-D-aspartate (MK801)  با دوز ۱ ميكرومولار و آگونيست گيرنده NMDA با دوز ۱۰۰ ميكرومولار در فواصل زماني ۱۵ دقيقه تيمار شدند. بعد از ۴۸ ساعت، درصد بقاي سلولها و ميزان بيان پروتئين گيرنده CB1 ارزيابي شد.
يافته ها: با در معرض گذاري سلول PC12 با پاروکسان (۲۰۰ ميکرومولار)، کاهش معني داري براي درصد بقاي سلولها و ميزان بيان پروتئين گيرنده CB1 مشاهده شد (P<0.01). تيمار سلولها با WIN55,212-2 (دوز ۰٫۱ ميکرومولار) و NMDA (100 ميكرومولار) قبل از در معرض گذاري پاروکسان درصد بقاي سلولها و ميزان بيان پروتئين گيرنده CB1 را به طور معني داري افزايش داد (P<0.01). همچنين،AM251  با دوز ۱ ميکرومولار افزايش درصد بقاي سلولها و ميزان بيان پروتئين گيرنده CB1 ايجاد شده توسط WIN55,212-2 را مهار نکرد (P<0.001). اما MK801 با دوز ۱ ميكرومولار افزايش درصد بقاي سلولها و ميزان بيان پروتئين گيرنده CB1 ايجاد شده توسط NMDA را مهار كرد (P<0.01).
نتيجه گيري: اين نتايج نشان ميدهند که WIN55,212-2 و NMDA از سلول هاي PC12 در برابر سميت ناشي از پاروکسان محافظت مي کنند. به نظر ميرسد شايد اثر حفاظت نوروني WIN55,212-2 و NMDA به ترتيب مستقل از گيرنده CB1 و وابسته به گيرنده NMDA باشد.