سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مهرداد نوروزی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر
پرویز بیات – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر
مختار زلفی باوریانی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر
فرهاد سعیدی نایینی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر

چکیده:

استفاده از خاکپوش های طبیعی و مصنوعی جهت کاهش تبخیر از سطح خاک و حفظ رطوبت یکی از بهترین اقدامات در جهت استفاده بهینه از منابع محدود آب می باشد . براساس بررسی های انجام شده از کاه و کلش گیاهان مختلف از جمله برنج، ذرت، نیشکر و … بعنوان خاکپوش طبیعی و از پلاستیکهای سیاه یا سفید نیز به عنوان خاکپوش مصنوعی در مزارع استفاده شده است ) ۱ و ).۳ کلاغتاجی و همکاران (۵) آزمایشی بصورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با فاکتورهای اصلی خاکپوش ها ) -۱ بدون مالچ -۲ کاه و کلش برنج -۳ پلاستیک سیاه بین ردیف های کاشت و -۴ پلاستیک سیاه در کل سطح ) و فاکتورهای فرعی آبیاری ) ۰/۸ -۱ تبخیر تجمعی از تشت ۰/۶ -۲ تبخیر از تشت ۰/۴ -۳ تبخیر از تشت ) انجام دادند و مشاهده کردند که بیشترین مصرف آب و کمترین کارایی مصرف آب مربوط به تیمار بدون مالچ و بیشترین عملکرد مربوط به تیمار ۰/۸) تبخیر از تشت و پلاستیک سیاه در کل سطح ) و بیشترین کارایی مصرف آب مربوط به تیمار ) ۰/۴ تبخیر از تشت و پلاستیک سیاه بین ردیف های کاشت ) است . در مزرعه نیشکر با کاربرد خاکپوش گیاهی ضمن صرفه جویی در مصرف آب به میزان %۳۰ ، عملکرد محصول نیز حدود %۱۰ افزایش داشته است ).۳) براساس نتایج کار ایروتاراچ و همکاران (۴) خاکپوش سبب کاهش مقدار و وزن خشک علف های هرز گردیده می گردد . بوگل و همکاران (۲) خاکپوش پلاستیکی را جهت مزرعه گوجه فرنگی در روش های مختلف آبیاری استفاده کرده و گزارش نمودند که کاربرد پلاستیک سیاه در کف جوی ها تا %۳۱ سبب افزایش عملکرد می شود .