مقاله اثر دارچين بر کنترل قند خون و مقاومت به انسولين در بيماران ديابتي نوع II: يک مطالعه کارآزمايي باليني تصادفي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۲۹۵ تا ۳۰۲ منتشر شده است.
نام: اثر دارچين بر کنترل قند خون و مقاومت به انسولين در بيماران ديابتي نوع II: يک مطالعه کارآزمايي باليني تصادفي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دارچين
مقاله گلوکز خون
مقاله هموگلوبين گليکوزيله
مقاله مقاومت انسوليني
مقاله ديابت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خادم حقيقيان حسين
جناب آقای / سرکار خانم: فرسادنعيمي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: پورقاسم گرگري بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: علي عسگرزاده اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: نعمتي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: جهت کاهش گلوکز خون، هموگلوبين گليکوزيله و مقاومت انسوليني در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو، رژيم هاي غذايي متفاوت، داروهاي شيميايي و گياهي متعددي وجود دارند. گياهان دارويي مانند دارچين جهت کنترل ديابت مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به نادر بودن مطالعات در سايرکشورها و نيز متناقض بودن نتايج اين مطالعات و اينکه اکثر مطالعات موجود در مدل حيواني و يا در محيط آزمايشگاه انجام شده اند، در اين راستا مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير مکمل خوراکي دارچين بر روي گلوکز خون ناشتا، هموگلوبين گليکوزيله و مقاومت انسوليني در افراد ايراني مبتلا به ديابت نوع دو طراحي گرديد.
روش کار: اين مطالعه به صورت کارآزمايي باليني بر روي ۶۰ بيمار مبتلا به ديابت نوع دو (۳۰ نفر گروه مداخله و ۳۰ نفر گروه کنترل) در شهر تبريز در سال ۱۳۸۸ انجام گرديد. گروه مداخله روزانه ۱٫۵ گرم پودر دارچين که در داخل کپسول هاي ۵۰۰ ميلي گرمي پر شده بود (روزانه ۳ عدد به همراه وعده هاي غذايي اصلي) و گروه کنترل دارونما به مدت ۶۰ روز دريافت کردند. نمونه هاي خون وريدي در آغاز و پايان مطالعه جهت اندازه گيري ميزان گلوکز خون ناشتا، هموگلوبين گليکوزيله و انسولين سرم گرفته شد. مقاومت انسوليني با استفاده از اسکور HOMA ((Homeostasis Model Assessment محاسبه گرديد. نتايج بصورت ميانگين ± انحراف معيار ارايه گرديد. براي مقايسه ميانگين متغيرها قبل و بعد از مداخله از آزمون تي زوجي و براي مقايسه ميانگين بين گروه ها از آزمون تي استفاده گرديد. سطح معني دار آماري براي کليه آزمون ها P<0.05 در نظر گرفته شد.
يافته ها: پس از ۶۰ روز مداخله، ميانگين سطوح گلوکز خون ناشتا، هموگلوبين گليکوزيله و مقاومت انسوليني در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل به طور معني داري کاهش يافت (P<0.05) هيچ تغيير معني داري در ميانگين سطح گلوکز خون ناشتا، هموگلوبين گليکوزيله و مقاومت به انسولين در گروه کنترل بعد از ۶۰ روز مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان مي دهد که مصرف دارچين مي تواند در کنترل گلوکز خون ناشتا، هموگلوبين گليکوزيله و کاهش مقاومت انسوليني در بيماران ديابت نوع دو موثر باشد.