سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سلمان افشار – دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه بوعلی سینا
محمد مهدی طباطبایی – گروه علوم دامی دانشگاه بوعلی سینا
علی اصغر ساکی – گروه علوم دامی دانشگاه بوعلی سینا
خلیل زابلی – گروه علوم دامی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

این پژوهش به منظور بررسی اثر پرک کردن دانه جو و استفاده از دو منبع ازته (اوره و کنجاله سویا) بر قابلیت هضم مواد مغذی کل جیره انجام پذیرفت . بدین منظور از چهار گوسفند نر مهربان
استفاده شدکه پس از انجام عملیات بهداشتی حیوانات به قف سهای متابولیکی منتقل شدند . آزمایشهای قابلیت هضم این پژوهش در چهار مرحله انجام شد . نسبت علوفه به کنسانتره در جیره ها ۳۰ به ۷۰ درصد بود . ترکیب جیره ها شامل : ۱- ساقه یونجه و دانه جو معمولی همراه با اوره ، ۲- ساقه یونجه و دانه جو پرک شده همراه با اوره ، ۳ – ساقه یونجه و مواد متراکم (دانه جو معمولی و کنجاله سویا )، -۴ ساقه یونجه و مواد متراکم (دانه جو پرک شده و کنجاله سویا) بود. دو منبع ازته به حدی به جیره ها افزوده شدند تا درصد پروتئین خام جیره به ۱۲ درصد ماده خشک برسد . برای آنالیز داده ها، از روش فاکتوریل در قالب طرح بلوک کاملا تصادفی استفاده شد . مقایسه میانگین ضرایب قابلیت هضم جیره های اول تا چهارم نشان داد که فرآیند پرک کردن سبب اختلاف در ضرایب هضمی جیره های حاوی جو معمولی و پرک شده نگردید . در مورد منبع ازته ضرایب قابلیت هضم ماده خشک, ماده آلی , پروتئین خام , الیاف خام و عصاره عاری از ازت در بین جیره های محتوی اوره وکنجاله سویا دارای اختلاف معنی داری بودند (۰/۰۵ >P) ولی تنها ضریب قابلیت هضم چربی خام بین این دو منبع ازته فاقد اختلاف آماری بود (۰/۰۵<P) همچنین اثر جیره ها سبب اختلاف در ضرایب هضمی جیره های اول تا چهارم شد (۰/۰۵ >P) .