مقاله اثر روشهاي کاربرد عناصر ريزمغذي بر خصوصيات کمي و کيفي گندم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۶ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۱۰۳ تا ۱۰۹ منتشر شده است.
نام: اثر روشهاي کاربرد عناصر ريزمغذي بر خصوصيات کمي و کيفي گندم
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله روش هاي مصرف
مقاله كود
مقاله عناصر ريزمغذي
مقاله عملکرد دانه
مقاله ميزان پروتئين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرج نيا اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: خورشيدي بنام محمدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق به منظور مقايسه تاثير روش هاي کاربرد كودهاي شيميايي حاوي عناصر ريزمغذي بر عملكرد دانه، كاه، ميزان پروتئين و غلظت عناصر غذايي در دانه گندم در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با پنج تيمار روش کاربرد كود شامل: مصرف خاكي، محلول پاشي، آغشته نمودن بذر، مصرف خاكي به علاوه محلول پاشي و آغشته نمودن به علاوه محلول پاشي، در سه تكرار در ايستگاه تيكمه داش آذربايجان شرقي اجرا شد. پس از آماده سازي زمين و تهيه كرت ها، كودهاي اصلي نيتروژن، فسفر و پتاسيم براساس آزمون خاك و توصيه كودي منطقه از منابع اوره، سوپر فسفات تريپل و سولفات پتاسيم به صورت يكسان در تمام كرت ها اعمال گرديد. در روش مصرف خاكي، سولفات روي، سولفات منگنز، سولفات مس، سكوسترين آهن و اسيد بوريك هر كدام به ترتيب به ميزان ۴۰، ۳۰، ۲۰ ،۱۰ و ۲۰ كيلوگرم در هكتار، قبل از كاشت در سطح كرت پخش و با خاك مخلوط شدند. در روش محلول پاشي، عناصر ريزمغذي هر كدام با غلظت دو در هزار به همراه نيم درصد اوره در سه مرحله ساقه رفتن، خوشه رفتن و يك هفته بعد از گل دهي به صورت محلول پاشي اعمال گرديد. در روش آغشته نمودن بذر، يك ليتر محلول ۳۰ درصد از كودهاي مذكور تهيه و بر روي ۱۰ كيلوگرم بذر گندم پاشيده و به دقت مخلوط شدند. در روش توام مصرف خاكي به علاوه محلول پاشي تلفيق دو روش مذكور و در روش آغشته نمودن بذر به علاوه محلول پاشي، تلفيق دو روش مربوطه اجرا شد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل آماري نشان داد كه تاثير تيمارهاي فوق بر عملکرد دانه گندم در سطح ۱ درصد و بر غلظت روي در دانه گندم در سطح ۵ درصد معني دار شد. بر اساس گروه بندي به عمل آمده، روش مصرف خاکي + محلول پاشي از ساير روش ها بهتر بود، در صورتي که سه تيمار شامل روش هاي محلول پاشي، آغشته نمودن بذر + محلول پاشي و مصرف خاکي + محلول پاشي، پروتئين دانه گندم را بيشتر افزايش دادند. از نظر تاثير تيمارها بر وزن هزاردانه نيز روش آغشته نمودن بذر نسبت به ساير تيمارها ارجحيت داشت اما هيچ يک از روش ها اثر معني داري روي عملکرد کاه گندم نداشتند. بنابراين روش مصرف خاكي توام با محلول پاشي عناصر ريزمغذي، به دليل افزايش قابل ملاحظه در عملكرد دانه و نيز بالا بردن ميزان پروتئين و غلظت عناصر در دانه گندم در مقايسه با ساير روش ها در زراعت گندم ارجحيت دارد.