سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی طاهر – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی
محسن رشدی – استاد یار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی
جواد خلیلی محله – دانشجوی دکترای زراعت و عضو هیات علمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی
کامبیز خوارزمی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر روش های مختلف مصرف عناصرریزمغذی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت دانه ای آزمایشی در سال ۱۳۸۶ در مزرعه تحقیقات کشاورزی شهرستان خوی به صورت فاکتوریل ۲ عاملی و بر پایه بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار انجام شد. نوع کود مصرفی شامل: a1= آهن + روی، a2= آهن + منگنز، a3= روی + منگنز، a4= آهن + روی + منگنز به صورت مصرف خاکی، a5= آهن + روی، a6= آهن + منگنز، a7= روی +منگنز، a8= آهن + روی + منگنز به صورت محلول پاشی و مصرف برگی، a9= کرت شاهد (عدم مصرف عناصر ریز مغذی) به عنوان سطوح فاکتور اول و ارقام ذرت دانه ای به عنوان فاکتور دوم در ۲ سطح (b2=KSC.704 ،b1= KSC.700) در نظر گرفته شد.نوع کود مصرفی اثر معنی داری برطول گل آذین نر، وزن خشک برگ ، وزن خشک ساقه ، وزن خشک بلال ، نسبت بلال به شاخساره ، عملکرد دانه ، شاخص برداشت و وزن هزار دانه داشت .نتایج مقایسه میانگین های انجام شده نشان داد بیشترین عملکرد دانه با ۱۱/۶۷۶ تن در هکتار در تیمار کودی a8 (محلول پاشی عناصر ریز مغذی آهن و روی و منگنز) به دست آمد که برتری ۳۷ درصدی نسبت به شاهد نشان داد .هیبرید های مورد بررسی نیز از لحاظ ارتفاع ساقه، قطر ساقه، تعداد برگ در بوته ، وزن خشک برگ ، نسبت برگ به شاخساره، نسبت بلال به شاخساره ، قطر بلال ، تعداد ردیف در بلال ، تعداددانه در ردیف بلال ، تعداد دانه در بلال ، وزن خشک چوب بلال اختلاف معنی داری نشان دادند اما عملکرد دانه در هیبرید های آزمایشی معنی دار نشد.