مقاله اثر ريزمغذي ها بر كاهش فشارخون افراد ديابتي نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۷ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: اثر ريزمغذي ها بر كاهش فشارخون افراد ديابتي نوع ۲
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله ويتامين C
مقاله ويتامين E
مقاله منيزيم
مقاله روي
مقاله گروه ويتامين هاي B
مقاله فشارخون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرويد مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: همايوني فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: رضانيستاني تيرنگ
جناب آقای / سرکار خانم: اميري زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اين مطالعه با هدف تعيين اثر مكمل ويتامين هاي E،C  و املاح منيزيم و روي با يا بدون ويتامين هاي B1، B2،B6  و B12، فولات و بيوتين بر كنترل فشارخون افراد ديابتي نوع ۲ انجام شد.
مواد و روش ها: در اين كارازمايي باليني دوسوكور تصادفي، ۶۷ بيمار مبتلا به ديابت نوع ۲ با دامنه سني ۶۹-۳۶ سال، مورد بررسي قرار گرفتند. بيماران بر اساس جنس بلوك بندي و به صورت تصادفي به ۳ گروه براي دريافت مكمل يا دارونما تقسيم شدند. كپسول ها در دو دوز منقسم (صبح و شب) به بيماران داده شد. هر كپسول در گروه ۱ حاوي ۱۰۰ ميلي گرم ويتامين C،۵۰  ميلي گرم ويتامين E،۵  ميلي گرم B1،۵  ميلي گرم B2،۵  ميلي گرم B6،۵ ميكروگرم B12،۱۰۰  ميكروگرم بيوتين، ۵۰۰ ميكروگرم اسيد فوليك، ۱۲۵ ميلي گرم منيزيم و ۱۰ ميلي گرم روي بود. هر كپسول در گروه ۲ حاوي ۱۰۰ ميلي گرم ويتامين C،۵۰  ميلي گرم ويتامين E،۱۲۵  ميلي گرم منيزيم و ۱۰ ميلي گرم روي بود. گروه شاهد دارونما دريافت كرد. در آغاز، پايان ماه دوم و چهارم مداخله، فشارخون سيستولي و دياستولي اندازه گيري و آزمايش هاي بيوشيميايي براي بيماران انجام شد. قند خون ناشتا به روش گلوكز اكسيداز وHbA1c  به روش كروماتوگرافي تعيين شد. غلظت ويتامين C پلاسما و منيزيم و روي سرم به روش رنگ سنجي، ويتامين E با HPLC و ويتامين B12 و فولات سرم با Electrochemiluminescence immunoassay اندازه گيري شد. مالون دي آلدئيد سرم به روش كلريمتري تعيين شد. تجزيه و تحليل آماري داده ها با آزمون هاي آناليز واريانس اندازه گيري هاي تكرار شده و آناليز واريانس انجام شد.
يافته ها: اين مطالعه نشان داد پس از ۲ و ۴ ماه مداخله، ميزان ويتامين C پلاسما در گروه اول  (p<0.0001)و گروه دوم (به ترتيب p<0.0001 و p=0.002)، ويتامين E سرم در گروه اول و در گروه دوم (p<0.0001) و فولات سرم در گروه اول (p<0.0001) افزايش يافت. در گروه اول غلظت منيزيم سرم پس از ۲ ماه مداخله (p=0.001)، افزايش يافت، اما تغييري در ماه چهارم مشاهده نشد. تغيير معني داري در قند خون ناشتا و HbA1c در هيچ يك از گروه هاي مورد بررسي پس از ۲ و ۴ ماه مداخله مشاهده نشد. در گروه دوم پس از ۴ ماه مداخله، فشارخون سيستولي نسبت به پيش از شروع مطالعه در مقايسه با گروه شاهد كاهش يافت (p=0.012) و پس از ۲ و ۴ ماه مداخله فشارخون دياستولي در گروه اول (به ترتيب p=0.003 و p=0.012) و در گروه دوم (به ترتيب p<0.0001 و p=0.002) و متوسط فشار سرخرگي در گروه اول (به ترتيب p=0.018 و p=0.025) و گروه دوم (p=0.002) نسبت به زمان شروع مداخله با توجه به تغييرات گروه شاهد، كاهش يافت. هم چنين كاهش معني داري در مالون دي آلدئيد سرم پس از ۴ ماه مداخله در گروه هاي ۱ و ۲ مشاهده شد (به ترتيب p=0.009 و p=0.041).
نتيجه گيري: اين بررسي نشان داد دريافت ويتامين هاي C،E  و املاح منيزيم و روي همراه با يا بدون ويتامين هاي گروه B در كاهش فشارخون موثر هستند.