سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محسن عدالت – دانشجوی دکترا بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
سید عبدالرضا کاظمینی – استادیار بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
حسین غدیری – استاد بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

افزایش بازده مصرف آب آبیاری و کود نیتروژن به دلیل محدود بودن ذخایر آنها به ویژه در نواحی گرم و خشک لازم بوده و ایجاد تغییراتی در مقدار مصرف این دو منبع محدود ضروری می باشد. با این هدف ، آزمایشی مزرعه ای جهت بررسی اثرات مختلف دور آبیاری و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت دانه ای (Zea mays L.) در سال های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ در مرکز تحقیقات دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در کوشکک به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد . فاکتورها ش امل چهار سطح نیترورن (صفر، ۷۵، ۱۵۰ و ۲۲۵ کیلوگرم نیتروژن در هکتار ) و سه دور آبیارى ( ۷ ، ۱۰ و ۱۴ روزه ) بودند. نتایج به دست آمده از این آزمایش نشان داد که بیشترین مقدار عملکرد دانه در رژیم آبیاری ۷ روزه ( ۸۴۷ کیلوگرم در هکتار ) و کمترین آن در دور آبیاری ۱۴ روزه ( ۵۶۳۶ کیلوگرم در هکتار ) به دست آمد . دور آبیاری ۱۴ روزه باعث ایجاد ۳۳/۵ درصد کاهش در عملکرد دانه نسبت به ۷ روزه شد . در حالی که دور آبیاری ۱۰ روزه تنها ۱۱ درصد کاهش عملکرد را نسبت به ۷ روزه ایجاد نمود. تاثیر نیتروژن بر عملکرد دانه نیز معنی دار بود و باعث افزایش عملکرد دانه گردید . با این حال با افزایش تیمارهای نیتروژن از ۱۵۰ به ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار اختلا ف معنی داری در عملکرد به وجود نیامد . برهمکنش دور های آبیاری و سطوح نیتروژن نیز بر عملکرد دانه معنی دار بود . به گونه ای که بیشترین عملکرد دانه در دور آبیاری ۷ روزه و نیتروژن ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار و کمترین آن در سطح صفر نیتروژن و دور آبیاری ۱۴ روزه به دست آمد.