سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمد خرمیان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول
احمدعلی شوشی دزفولی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول

چکیده:

تنش آبی یکی از روش هایی است که علاوه بر کاهش میزان مصـرف آب و استفاده بهینه از مناب ع موجود، اعمال آن در مقاطعی از دوره رشد برخی از گیاهان باعث بهبـود کیفیـت محصـول و در برخـی از مـوارد باعث ازدیاد کمیت محصول نیز می شود . از جمله این موارد مـی تـوان مزارع یونجه ای را نام برد که اختصاص به بذرگیری دارنـد . کـروگن و هبس(Krogen and Hobbs,1965) در آلبرتا گزارش نمودنـد کـه چنانچه آبیاری یونجه پس از غنچـه دهـی تـا اوایـل گلـدهی صـورت گیرد،بــازده بــذر افــزایش نخواهــد یافــت . همچنــین تیلــر و همکــاران (Taylor and et al.,1959 ) در ایالت یوتا نشان دادند که بازده بـذریونجه با آبیاری مزرعه در طی زمان گلدهی کاهش می یابد . ابوشکرا و همکـاران(Abushakra and et al.,1969) در لبنـان تـاثیر دور آبیاری و فواصل ردیف کشت را بر بازده تولید بذر یونجه مورد مطالعـه قرار داده و نشان دادند که کاربرد زیاد آب و برعکس تنش آبـی شـدید باعث کاهش بازده بذر یونجه می شـود . ایـن محققـان دور آبیـاری دو هفته ای یکبار را منا سب ترین دور با مجمـوع مقـدار آب آبیـاری ۲۶۰ میلی متر پیشنهاد نمودند،ضمن آنکه فاصله ردیف ۵۰ سانتی متر باعث تولید بیشترین بازده بذر یونجه شد .