سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

الیاس سلطانی – دانشجوی کارشناس ارشد زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
بهنام کامکار – عضو هیات علمی گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سرالله گالشی – عضو هیات علمی گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
فرشید اکرم قادری – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

سبزشدن یکی از مهم ترین مر احل فنولوژیک گیاه است که تعیین کننده درجه موفقیت سیستمهای زراعی می باشد. این مرحله از رشد به شدت تحت تأثیر شرایط محیطی و کیفیت بذر قرار میگیرد. این تحقیق به منظور بررسی تأثیر زوال بذر بر سبزشدن بذرهای گندم تحت شرایط محیطی مختلف انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل با دو فاکتور زوال بذر ( ۵ سطح ) و شرایط محیطی ( ۷ سطح ) صورت گرفت . زوال بذر با روش تسریع پیری در دوره های ۰، ۴۸، ۷۲، ۹۶ و ۱۴۴ ساعت صورت گرفت. بذرهای زوال یافته در گلخانه تحت شرایط شاهد، شوری در ۲ سطح متوسط ( ۷ دسی زیمنس بر متر) و زیاد( ۱۴ دسی زیمنس بر متر )، خشکی در ۲ سطح متوسط ( ۵- بار ) و زیاد ( ۱۰ – بار ) و در دو عمق کاشت متوسط ( ۷سانتیمتر) و زیاد ( ۱۲ سانتی متر ) کشت شدند. نتایج نشان داد که درصد و سرعت سبزشدن با افزایش دوره تسریع پیری به طور خطی در تمام شرایط محیطی کاهش یافت. شیب کاهش درصد سبزشدن برای تیمارهای شاهد ، خشکی متوسط ، خشکی شدید ، عمق کاشت متوسط، شوری متوسط و شوری شدید به ترتیب ۰/۱۹۲، ۰/۳۰۴، ۰/۱۵۲، ۰/۲۹۶، ۰/۲۲۱، و ۰/۱۸۴ درصد بود . درصد کاهش سبز شدن در تیمارهای زوال بذر ۴۸، ۷۲، ۹۶ و ۱۴۴ ساعت تسریع پیری نسبت به بذرهای شاهد در شرایط محیطی شاهد به ترتیب ۹/۱۰، ۵/۶۸، ۲۱۵۹ و ۲۷/۲۷ بود. اما درصد کاهش سبزشدن نسبت به بذرهای شاهد برای همین تیمارهای زوال بذر در شرایط تنش افزایش پیدا کرد . در مجموع با افزایش فشار محیطی و شدت تنش ، بذرهایی با قدرت بالاتر بهتر سبز شدند و کاهش کمتری در درصد و سرعت سبزشدن از خود نشان دادند.