مقاله اثر سرماي زمستان بر پايداري غشاي سيتوپلاسمي، ميزان کلروفيل و عمق طوقه در تعدادي از ژنوتيپ هاي بهاره و زمستانه گندم در منطقه اردبيل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله الكترونيك توليد گياهان زراعي از صفحه ۲۵۵ تا ۲۶۲ منتشر شده است.
نام: اثر سرماي زمستان بر پايداري غشاي سيتوپلاسمي، ميزان کلروفيل و عمق طوقه در تعدادي از ژنوتيپ هاي بهاره و زمستانه گندم در منطقه اردبيل
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پايداري غشا سلولي
مقاله سرما
مقاله عمق طوقه
مقاله گندم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غريب عشقي امير
جناب آقای / سرکار خانم: عادل زاده رضا
جناب آقای / سرکار خانم: شيري محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازي كمال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکيده سرمازدگي اندام هاي رويشي غلات از تنش هاي مهم محيطي در برخي نقاط کشور ما به شمار مي رود. به منظورشناسايي صفات مرتبط با تحمل به سرما، ۲۲ ژنوتيپ گندم در منطقه اردبيل کشت شدند. ژنوتيپ ها پس از تحمل سرماي زيرصفر در زمستان (۱۳۵ روز يخبندان)، از نظر صفات پايداري غشا سيتوپلاسمي، غلظت کلروفيل، عمق طوقه و عملکرد مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد که بين تيمارها براي صفات پايداري غشا سيتوپلاسمي و غلظت کلروفيل و عملکرد دانه اختلاف معني دار در سطح ۵ درصد وجود دارد، ولي از نظر صفت عمق طوقه بين تيمارها اختلاف آماري معني داري مشاهده نگرديد. مقايسه ميانگين عملکرد دانه ژنوتيپ ها نشان داد ژنوتيپ هاي  Au//gt.54.0079.Grk، نويد، C-73-8، سرداري و C-70-3 به ترتيب با ۵۲٫۳، ۴۱٫۳، ۳۴٫۳، ۲۶٫۳ و ۲۴٫۳ تن در هکتار بيشترين و ژنوتيپ ۴۲۱۳ با ۵۹٫۱ تن در هکتار کمترين عملکرد دانه را داشتند. همچنين مقايسه ميانگين دادهها، نشان داد که ژنوتيپ هاي متحمل تر عموما داراي غشا سيتوپلاسمي پايدارتر  EC)پايين تر) و غلظت کلروفيل بيشتري نسبت به ژنوتيپ هاي حساستر مي باشند. همچنين همبستگي معني داري بين عملکرد دانه و پايداري غشا سيتوپلاسمي (منفي) و عملکرد دانه و غلظت کلروفيل برگ ها (مثبت) پس از گذراندن سرماي زمستانه بين ژنوتيپ ها مشاهده گرديد. به نظر مي رسد مي توان از اين روش ها به عنوان ابزاري مناسب، ساده و سريع براي ارزيابي و غربال کردن ژنوتيپ ها از نظر تحمل به سرماي زمستانه استفاده کرد.