سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

اژدر عنابی میلانی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی

چکیده:

این مطالعه برای ارزیابی روش های استفاده از تشت تبخ یر رطوبت خاک در تعیین برنامه ی آبیاری و مقایسه ی آنها با روش مرسوم آبیاری بر اساس مراحل فنولوژیک گندم انجام گردید . این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۶ تیمار مقادیر آبیاری و ۴ تکرار در منطقه ی سعیدآباد آذربایجانشرقی و در خاکی با بافت لوم به انجام رسید . تیمارها شامل آبیاری در دو نسبت عمق آب آبیاری (ID) به تبخیر انباشته از تشت کلاس A (CPE) برابر ۰/۸ (I1) و (I2) ، آبیاری در دو رطوبت خاک ۴۰ (I3) و ۶۰ (I4) درصد آب قابل استفاده در ناحیه ی ریشه ، دو آبیاری در مراحل آغاز ریشه دوانی و گلدهی (I5) و ۴ آبیا ری در مراحل آغاز ریشه دوانی، پایان پنجه زنی، آبستنی و مرحله ی شیری (I6) بودند. نتایج نشان داد که اختلاف عملکرد بین تیمارهای مختلف آبیاری از نظر آماری معنی دار بوده و تیمار I2 با ۶/۲ تن در هکتار عملکرد دانه بیشترین و تیمار I5 با ۱/۷ تن در هکتار عملکرد دانه کمترین عملکرد را بخود اختصاص داده است . از نظر وزن هزاردانه تیمار I2 با ۴۲/۴ گرم و تیمار I6 با ۳۴/۹ گرم به ترتیب بیشترین و کمترین وزن هزاردانه را داشتند . از نظر کارآئی مصرف آب تیمار I5 با ۷/۴ کیلوگرم بر مترمکعب بر پایه ی عملکرد دانه بیشترین و تیمار I2 با ۰/۹ کیلوگرم بر مترمکعب بر پای ه ی عملکرد دانه کمترین کارآئی مصرف آب را داشتند. تیمار I6 با ۱۶/۲ درصد و تیمار I1 با ۱۴/۱ درصد به ترتیب بیشترین و کمترین میزان پروتئین را داشتند.