مقاله اثر سطوح مختلف نيتروژن بر عملکرد دانه، محتوي پروتئين دانه و کارايي زراعي مصرف نيتروژن در ژنوتيپ هاي گندم در دو شرايط بهينه و تنش گرماي پس از گرده افشاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله به زراعي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۳۵۳ تا ۳۷۱ منتشر شده است.
نام: اثر سطوح مختلف نيتروژن بر عملکرد دانه، محتوي پروتئين دانه و کارايي زراعي مصرف نيتروژن در ژنوتيپ هاي گندم در دو شرايط بهينه و تنش گرماي پس از گرده افشاني
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله نيتروژن
مقاله تنش گرماي پس از گرده افشاني
مقاله کارايي زراعي نيتروژن و درصد پروتئين دانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مدحج عادل
جناب آقای / سرکار خانم: نادري احمد
جناب آقای / سرکار خانم: امام يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: آينه بند امير
جناب آقای / سرکار خانم: نورمحمدي قربان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور مطالعه اثر سطوح مختلف نيتروژن بر عملکرد دانه، درصد پروتئين دانه و کارايي زراعي مصرف نيتروژن ژنوتيپ هاي گندم در شرايط بهينه و تنش گرماي پس از گرده افشاني، اين پژوهش در دو سال زراعي ۱۳۸۶-۱۳۸۵ و ۱۳۸۷-۱۳۸۶ در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه آزاد اسلامي اهواز انجام شد. اين پژوهش در دو آزمايش مستقل، هر يک به صورت کرت هاي يک بار خرد شده در قالب بلوک هاي کامل تصادفي با سه تکرار انجام گرفت. آزمايش اول شامل کاشت ژنوتيپ ها در تاريخ کاشت توصيه شده يعني اول آذر ماه بود و به منظور برخورد مراحل فنولوژيکي رشد بعد از گرده افشاني با تنش گرماي آخر فصل، تاريخ کاشت ژنوتيپ ها در آزمايش ديگر در اوايل بهمن ماه انجام شد. در هر آزمايش، سه سطح کود نيتروژن ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ کيلوگرم نيتروژن خالص در هکتار به عنوان کرت اصلي و شش ژنوتيپ گندم (چمران، استار، ويري ناک، کرخه، D-83-8 و D-84-5) در کرت هاي فرعي بررسي شدند. نتايج نشان دادند که در هر دو شرايط بهينه و تنش گرماي انتهاي فصل، کاهش ميزان نيتروژن باعث کاهش معني دار عملکرد دانه شد. اثر اين تيمار بر وزن هزار دانه معني دار نبود. افزايش دما در مرحله پر شدن دانه، ميانگين عملکرد دانه و وزن هزار دانه ژنوتيپ هاي گندم را به ترتيب ۲۴ و ۳۱ درصد کاهش داد. کاهش مقدار نيتروژن باعث افزايش کارايي زراعي مصرف نيتروژن شد. کارايي زراعي مصرف نيتروژن در تنش گرماي پايان فصل نسبت به شرايط بهينه ۸/۴۷ درصد کاهش يافت. محدوده درصد پروتئين دانه ژنوتيپ هاي گندم مورد مطالعه در شرايط بهينه، ۴/۱۲-۱۱ درصد و در شرايط تنش گرماي آخر فصل، ۸/۱۳-۶/۱۲ درصد بود. افزايش مقدار نيتروژن و تنش گرماي پايان فصل باعث افزايش درصد پروتئين دانه شد. عملکرد پروتئين دانه در واحد سطح در شرايط تنش گرماي پايان فصل نسبت به شرايط بهينه ۹ درصد کاهش يافت. عملکرد پايين دانه در شرايط تنش گرماي پس از گرده افشاني با افزايش درصد پروتئين دانه و کاهش عملکرد پروتئين دانه در واحد سطح همراه بود.