سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مهرداد شهابیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
محمد لطف الهی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات آب و خاک
محمدجعفر ملکوتی – استاد دانشگاه تربیت مدرس و سرپرست موسسه تحقیقات خاک و آب
محمودرضا رمضانپور – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

چکیده:

عوامل متعددی در پایین بودن عملکرد انگور در کشور نقش دارند که یکی از مهمترین آنها تغذیه نامتعادل تاکستانهاست. بر طبق برنامه ریزیهای انجام شده در کشور قرار است در پایان برنامه چهارم توسعه، متوسط عملکرد انگور به ۲۰ تندر هکتار برسد که یکی از راههای تحقق این برنامه بهبود بخشیدن به وضع مدیریتهای موجود از جمله مدیریت بهینه کود و آب می باشد. لازم به ذکر است که تولید کنندگان نمونه کشور از عملکردی معادل ۱۰۰ تن در هکتار برخوردارند زیرا که انگور از گیاهانی است که به مصرف بهینه کود پاسخ مناسبی نشان میدهد به طوری که در طی آزمایشات انجام شده در ۶ سال گذشته در بین محصولات مختلف بالاترین واکنش را به مصرفبهینه کود نشان داده است. در حالی که افزایش عملکرد سایر محصولات زراعی و باغی حدود۳۰ درصد بوده و این افزایش در مورد انگور تا ۱۰۰ درصد هم رسیده است.
در تحقیقی که توسط شارداکوف (۱۹۸۴) انجام شد تیمارهای کودی NPK , NP با هم مقایسه شدند و مصرف ۲۷۰ کیلوگرم در هکتار اکسید پتاسیم بالاترین عملکرد و میزان قند را دارا بود. شین و لی (۱۹۹۳) در مشاهداتی که بر روی انگور در کره جنوبی انجام دادند نتیجه گرفتند که با تکرار کاربرد سولفات پتاسیم میزان پتاسیم آب میوه افزایش یافت و نیز میزان پتاسیم دم میوه و مواد جامد قابل حل آب میوه به طور معنی داری در مقایسه با شاهد افزایش یافت و همبستگی مثبت معنی داری بین میزان آب و میوه و میزان پتاسیم دم میوه مشاهده گردید.