سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهرداد تقی زاده – کارشناس ارشد علوم دامی جهاد کشاورزی لرستان
یوسف روزبهان – عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس
کامران رضایزدی – استادیار گروه علوم دامی دانشکده علوم زراعی و دامی پردیس کشاورزی و مناب
جهانبخش درویشیان – عضو هیئت علمی مرکز آموزش جهاد کشاورزی لرستان

چکیده:

این پزوهش با استفاده از ۲۰ راس بز نر رائینی با وزن اولیه ۲/۵ ± ۳۰ کیلوگرم به مدت ۸۴ روز در قالب یک طرح کاملا تصادفی با ۴ جیره آزمایشی و ۵ تکرار در هر جیره انجام شد . میزان پروتئین عبوری جیره های ۱(جیره پایه ) ۳ ،۲ و ۴ به ترتیب ۲/۷۵ ، ۴/۸۶ ، ۵/۹۱ و ۶/۹۷ درصد در ماده خشک وسطح انرژی قابل متابولیسم در تمام جیره ها برابر ۱۰/۰۴ مگا ژول در کیلو ماده خشک بود . جیره مصرفی بزها بر اساس جداول استاندارد غ ذایی (AFRC،۱۹۹۸ ) تنظیم گردید . بؤها بطور انفرادی تغذیه و مقدارماده خشک مصرفی جیره های مختلف آزمایش به ترتیب برابر ۱/۲۸ ، ۱/۳۴ ، ۱/۱۴ و ۱/۱۸ کیلو گرم در روز بود که اختلاف معنی داری بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد . میانگین افزایش وزن روزانه بزها به ترتیب ۴۳/۶۵ ، ۶۷/۴۶ ، ۷۹/۷۶ و ۹۷/۲۲ گرم در روز بود که اختلاف معنی داری بین سطوح مختلف پروتئین عبوری (پودر ماهی ) نسبت به تیمار شاهد وجود داشت( P<0/05) . بعد از اتمام دوره( ۸۴ روز) از هر تیمار ۳ بز و در مجموع ۱۲ بز ذبح شدند. که اختلاف معنی داری در وزن لاشه سرد تیمارهای مختلف مشاهده شد (P<0/05) . اما اختلاف معنی داری برای درصد گوشت، چربی و استخوان وجود نداشت . نتیجتاّ افزایش سطح پروتئین عبوری سبب بهبود افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی بزها می شود . اما بررسی اقتصادی نتایج نشان داد که افزایش سطح پروتئین عبوری جیره بیشتر از مقا دیر توصیه شده در جداول AFRC از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست.