مقاله اثر سن دام و ماه هاي مختلف فصل چرا بر رفتار چرايي و انتخاب جيره ميش هاي نژاد زندي چرا کننده در مراتع استپي يکه باغ قم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در تحقيقات مرتع و بيابان ايران از صفحه ۵۳۶ تا ۵۵۰ منتشر شده است.
نام: اثر سن دام و ماه هاي مختلف فصل چرا بر رفتار چرايي و انتخاب جيره ميش هاي نژاد زندي چرا کننده در مراتع استپي يکه باغ قم
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزش رجحاني
مقاله رفتار چرا
مقاله نژاد زندي
مقاله روش زمان سنجي
مقاله دوره چرا
مقاله يکه باغ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: پيروي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از آنجا که علف خواران به صورت انتخابي به چرا مي پردازند، پيش بيني مقدار مصرف و شدت تاثير آنها بر پوشش گياهي زيست بوم هاي مرتعي نياز به درک تصميمات علوفه خواري دام دارد. بدين منظور يک قرق ۱ هکتاري در مراتع استپي يکه باغ استان قم ايجاد و در آن توليد و مصرف علوفه در ماههاي مختلف فصل چرا به روش وزني محاسبه گرديد. در عين حال، ميش هاي نژاد زندي با سنين ۱‏،۳  و ۵ ساله از هر گله انتخاب و در طول ماههاي فصل چرا، رفتار چرا و ارزش رجحاني گونه ها براي دام از روش زمان سنجي بررسي و ترکيب جيره و شاخص رجحان براي هر گونه گياهي محاسبه و مقايسه گرديد. دوره چرا، سرعت و مسافت طي شده و مدت زمان چرا و استراحت دام با استفاده از دستگاهGPS  مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج حکايت از آن داشت که در طول فصل چرا، گونه بره چر (Buffunia macrocarpa) و گونه هاي يکساله اعم از گراس و فورب، بيشترين شاخص رجحان و ترکيب جيره را براي دام داشته اند. بين سنين مختلف دام به لحاظ انتخاب علوفه تفاوت معني داري وجود داشت که البته اين تفاوت بارز و برجسته نبود. ميان دو روش وزني و زمان سنجي نيز همبستگي معني داري ديده نشد. با توجه به وضعيت فنولوژي و رطوبت خاک زمان مناسب آغاز چرا اواسط فروردين و زمان مساعد براي خروج دام و خاتمه چرا اواخر آبان تعيين شد. بيشترين زمان چرا در فروردين و کمترين آن در تير ماه حادث شد. تجربه دام، طعم، درصد پوشش و ترکيب گياهي (گياهان همراه)، عوامل اصلي در انتخاب گونه هاي منطقه براي دام بودند. در يکه باغ با توجه به تنوع گونه اي بالا و چراي گوسفند از انواع بوته ها، گراسها و فورب ها مي توان اين نوع دام را جزء تعليف کنندگان حد واسط۱  به شمار آورد.