مقاله اثر سيستم هاي خاک ورزي و کود آلي بر آب شويي بروميد تحت کشت ذرت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي حفاظت آب و خاك (علوم كشاورزي و منابع طبيعي) از صفحه ۱۲۵ تا ۱۴۰ منتشر شده است.
نام: اثر سيستم هاي خاک ورزي و کود آلي بر آب شويي بروميد تحت کشت ذرت
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كم خاك ورزي
مقاله خاك ورزي مرسوم
مقاله كود دامي
مقاله بروميد
مقاله آب شويي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شيراني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: افيوني مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: حاج عباسي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: همت عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مديريت خاك ورزي و مواد آلي بر خواص فيزيكي، شيميايي و بيولوژيك خاك تاثير داشته و بنابراين روي حركت آب و املاح در خاك موثرند. اين پژوهش در دو سال متوالي انجام گرديد. تيمارهاي خاك ورزي شامل شخم با ديسک سطحي به علاوه دو ديسک سطحي به عنوان كم خاك ورزي (عمق شخم ۱۵ سانتي متر) و شخم با گاوآهن برگردان دار به علاوه دو ديسک سطحي به عنوان خاك ورزي مرسوم (عمق شخم ۳۰ سانتي متر) مي باشند. هم چنين، تيمارهاي كود دامي در سه سطح صفر، ۳۰ و ۶۰ تن در هكتار اعمال گرديدند. تيمارهاي بالا در قالب طرح بلوک هاي خرد شده با ۳ تکرار و تحت کشت ذرت به مدت ۲ سال انجام شدند. براي بررسي حركت املاح، بروميد پتاسيم با غلظت ۱۶٫۶۷ گرم بر ليتر به خاك اضافه شد. نمونه برداري از کف جوي، به ترتيب پس از آبياري به مقدار ۱۲۶، ۳۱۵ و ۶۳۰ ميلي متر آب صورت گرفت. عمق نمونه برداري شامل صفر تا ۱۵، ۱۵ تا ۳۰، ۳۰ تا ۶۰، ۶۰ تا ۹۰ و ۹۰ تا ۱۲۰ سانتي متر بود. نتايج نشان داد كه در تمام مقادير آب آبياري، آب شويي و انتقال بروميد در تيمار ديسك سطحي (كم خاك ورزي) در مقايسه با گاوآهن برگردان دار (خاك ورزي مرسوم) به طور معني داري كمتر بود. علت اين امر تاثير بيشتر گاوآهن برگردان دار در سست كردن خاك تا عمق پايين تر، نسبت به ديسك سطحي است. در اين پژوهش افزودن كود دامي به خاك تاثير معني داري بر حركت بروميد در خاك نداشت. هم چنين با افزايش عمق آب آبياري، حركت برميد به عمق هاي پايين تر، بيشتر بود كه اين اثر (حركت رو به پايين برميد) در تيمار خاك ورزي مرسوم با شدت زيادتري مشاهده شد. اگر چه آب شويي بروميد در سيستم گاوآهن برگردان دار بيشتر از ديسك سطحي بود، ولي با توجه به نفوذ پذيري خيلي كم لايه هاي زيرين (پايين تر از عمق شخم) حتي پس از آبياري با ۳۱۵ ميلي متر آب، مقدار غلظت ردياب در لايه هاي سطحي خاك در تيمار خاک ورزي مرسوم، قابل توجه بود. ولي پس از آبياري با ۶۳۰ ميلي متر آب در آخرين مرحله نمونه برداري، غلظت باقي مانده بروميد در لايه سطحي ۱۵-۰ سانتي متر كم بوده و بنابراين بخش زيادي از عنصر ردياب از اين لايه خارج شده است.