مقاله اثر سيکل هاي حرارتي و مکانيکي بر ريزنشت کامپوزيت قابل تراکم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۱۷ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: اثر سيکل هاي حرارتي و مکانيکي بر ريزنشت کامپوزيت قابل تراکم
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ريزنشت
مقاله سيکل حرارتي
مقاله سيکل مکانيکي
مقاله کامپوزيت قابل تراکم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ياسيني اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: پهلوان ايوب
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: حسني طباطبايي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: آرامي سكينه
جناب آقای / سرکار خانم: كرمانشاه حميد
جناب آقای / سرکار خانم: مجد مرجان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مطالعات نشان داده است که کامپوزيت هاي قابل تراکم داراي انقباض پلي مريزاسيون کمتر، ضريب انبساط حرارتي نزديکتر به دندان و استرس کمتري به دندان وارد مي کنند ولي تطابق آنها به نسج دندان کمتر است. لذا هدف از اين مطالعه بررسي اثر سيکل هاي حرارتي و مکانيکي بر ميزان ريزنشت اين نوع کامپوزيت است.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي در ۴۸ دندان انسيزو گاو حفره هاي CLII تراش داده شد و پس از اچينگ با اسيدفسفريک ۳۷% و شستشو، دو لايه باندينگ Single bond کارخانه ۳M در حفره ها به کار برده و با شدت پانصد و بيست ميلي وات بر سانتي متر مربع کيور و سپس دندانها با کامپوزيت P60 که يک کامپوزيت قابل تراکم است ترميم شدند، سپس دندانها به طور تصادفي به دو گروه ۲۴ تايي تقسيم و گروه يک پنج هزار بار و گروه دوم ده هزار بار در سيکل حرارتي ۵ -۵۵ درجه سانتي گراد قرار گرفتند، پس از آن نيمي از دندانهاي گروه يک (n=12)، صد و بيست و پنج هزار بار تحت سيکل مکانيکي و نيمي از دندانهاي گروه دو (n=12) دويست و پنجاه هزار بار تحت سيکل مکانيکي با فرکانس ۰٫۵ هرتز تحت نيروي صد و پنجاه نيوتن قرار گرفته و در نهايت کل هر دندان به استثناي يک ميلي متري اطراف مارجين حفره با سه لايه لاک ناخن پوشانده و به مدت دو ساعت در فوشين ۲% قرار داده شدند و دندانها در آکريل خود سخت شونده مانت شده و برش داده شدند و با استفاده از ميکروسکوپ نوري با بزرگنمايي ۴۰× ريزنشت آنها بررسي شد. نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماري Kruskal-Wallis آناليز گرديد.
يافته ها: ميزان ريزنشت دندانهاي که فقط سيکل حرارتي شده بودند در مقايسه با دندانهاي که سيکل هاي حرارتي و مکانيکي شده بودند تقريبا يکسان بود. ميزان ريزنشت سيکل هاي مکانيکي اعمال شد. (دويست و پنجاه هزار) بر روي دندانها در مقايسه با گروههايي که سيکل هاي مکانيکي کمتر (صد و بيست و پنج هزار) دريافت کرده بودند نيز تفاوتي نشان نداد و افزايش قابل توجهي از نظر آماري نداشت. ميزان ريزنشت با استفاده از ميکروسکوپ نوري بين گروههاي آزمايش اختلاف آماري قابل ملاحظه اي ديده نشد. (p>0.05)
نتيجه گيري: سيکل هاي مکانيکي وارد شده به دندانها پس از اعمال سيکل هاي حرارتي، ميزان ريزنشت را افزايش نداد.