سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سید علی موسوی نجارکلا – دانشجوی مقطع دکتری بهداشت حرفه ای، گروه بهداشت حرفه ای، دانشکده علوم
علی خوانین – استادیار گروه بهداشت حرفه ای، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
رمضان میرزائی – دانشیار بهداشت حرفه ای، مرکز ارتقاء سلامت دانشکده بهداشت، دانشگاه عل
مژده صالح نیا – استاد گروه علوم تشریح، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

چکیده:

زمینه و هدف: صدای بیش از حد مجاز به عنوان یکی از آلاینده های شایع جوامع صنعتی می باشد. این مطالعه با هدف تعیین اثر صدا بر روی تغییرات شنوایی خرگوش با اشتفاده از گسیل های صوتی اعوجاجی گوش انجام شد. روش و بررسی: این تحقیق بر روی ۱۲ خرگوش نر سفید سالم بالغ نیوزلندی در دو گروه کنترل (۶-n بدون مواجهه با صدا) و گروه مورد (۶-n در معرض صدای مرکب با پهنای ۸۰۰۰-۵۰۰ هرتز با تراز شدت صوت ۱۰۰dBA بمدت ۸ ساعت در روز طی ۵ روز متوالی) انجام گرفت. تغییرات شنوایی حیوانات با گسیل های صوتی اعوجاحی گوش در روزهای صفر (مبنای کار)، هشتم (افت شنوایی موقت)، و دهم (افت شنوایی دائم) سنجش و با آزمون T نمونه های مستقل تجزیه و تحلیل گردیدند. یافته ها: بالاترین مقادیر افت شنوایی موقت و دائم در صدا، مربوط به فرکانس ۵۴۳۷/۵۰ هرتز بود و پس از آن به ترتیب فرکانس ۳۹۳۷/۵۰ هرتز، و … قرار داشتند. کمترین مقادیر شنوایی موقت و دائم، مربوط به فرکانس ۷۵۰/۰۰ هرتز بود (۰/۰۰۱-P) نتیجه گیری: صدای شدید سبب ایجاد افت شنوایی ناشی از صدا ابتدا در فرکانس های ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ هرتز شده، آنگاه به سمت فرکانس بالاتر از ۵۰۰۰ و سس به سمت فرکانس های پایین تر از ۴۰۰۰ هرتز کشیده شده و در مراحل بعدی کم کم فرکانس های مکالمه ای را درگیر می نماید. بنابراین می توان نتیجه گرفت گسیل های صوتی اعوجاحی گوش دارای کارایی مناسب تر و دقیق تری نسبت به سایر دستگاه ای شنوایی سنجی برای بررسی اثر صدا بر روی تغییرات شنوایی خرگوش می باشد.