مقاله اثر عصاره اندام هاي هوايي گياه گزنه بر آزادسازي انسولين و پپتيد-C از رده سلول هاي بتاي پانكراس موش صحرايي (RIN5F) و ميزان مصرف گلوكز توسط سلول هاي ماهيچه انسان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۷۲۱ تا ۷۲۷ منتشر شده است.
نام: اثر عصاره اندام هاي هوايي گياه گزنه بر آزادسازي انسولين و پپتيد-C از رده سلول هاي بتاي پانكراس موش صحرايي (RIN5F) و ميزان مصرف گلوكز توسط سلول هاي ماهيچه انسان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت
مقاله گزنه
مقاله کشت سلولي
مقاله پپتيد-C
مقاله انسولين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مبصري مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: ضرغامي نصرت اله
جناب آقای / سرکار خانم: علي عسگرزاده اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: رحمتي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: دل آذر عباس
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي پور فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: نيافر ميترا
جناب آقای / سرکار خانم: آقامحمدزاده ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در بررسي هاي متعدد تاثير عصاره الكلي گياه گزنه در كاهش قند خون نشان داده شده است. اين مطالعه با هدف تعيين سازوكار احتمالي تاثير عصاره گزنه در كاهش قند خون در سلول هاي ماهيچه انسان و سلول هاي پانكراس موش صحرايي (RIN5F) انجام شد.
مواد و روش ها: سلول هاي بتاي پانكراس و سلول هاي ماهيچه انسان در محيط كشت و درون فلاسك هاي متعدد آماده شدند. با تيمار عصاره الكلي گزنه با دوزهاي ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ ميكروگرم درون فلاسك هاي حاوي سلول هاي ماهيچه و با همين مقادير تيمار گزنه توأم با انسولين، درون دسته اي ديگر از فلاسك هاي حاوي سلول هاي ماهيچه انسان، ميزان گلوكز فلاسك هاي مورد و شاهد در زمان هاي صفر، ۶۰، ۱۲۰، ۱۸۰ دقيقه سنجش شد. درون فلاسك هاي سلول هاي بتاي پانكراس RIN5F نيز دوزهاي مورد اشاره از عصاره گزنه تيمار و در زمان هاي صفر، ۶۰، ۱۲۰، ۱۸۰ دقيقه غلظت انسولين و پپتيد-C اندازه گيري شد.
يافته ها: ميانگين گلوكز گروه هاي محيط سلولي ماهيچه انسان با افزودن عصاره گزنه به تنهايي و يا با انسولين در مقادير و زمان هاي ذكر شده تغيير معني دار پيدا نكرد. ميزان انسولين در محيط هاي سلولي پانكراس در گروه هاي مختلف گزنه و زمان هاي مختلف ميكروگرم بر ميلي ليتر ۰٫۲ و پايين تر بود. ميزان پپتيدC- اندازه گيري شده در گروه ۵۰ ميكروگرم در فواصل زماني مورد اشاره ۰٫۳۱، ۰٫۳۳،۰٫۸۶ ، ۰٫۸ و در گروه ۱۰۰ ميكروگرم ۰٫۷، ۰٫۲، ۰٫۴، ۰٫۳۹ و ۲۰۰ ميكروگرم ۰٫۳۲، ۰٫۳۳، ۰٫۹۳ و۰٫۷۷ ميكروگرم در ميلي ليتر بود (تغيير غير معني دار).
نتيجه گيري: يافته هاي حاصل از اين مطالعه نشان داد كه عصاره الكلي گزنه موجب افزايش حساسيت به انسولين در سطح سلول هاي عضلاني و نيز تحريك ترشح انسولين از سلول هاي بتاي پانكراس در موش هاي صحرايي RIN5F نمي شود. به نظر نمي رسد تاثير گياه گزنه در كاهش قندخون از طريق سازوكارهاي مورد نظر اين مطالعه باشد.