مقاله اثر عصاره هيدروالکلي برگ گردو (Juglans regia) بر فعاليت آنزيم هاي كبدي در موش هاي صحرايي ديابتي شده با آلوكسان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۷ در مجله پژوهشي علوم پايه دانشگاه اصفهان از صفحه ۱۰۳ تا ۱۱۰ منتشر شده است.
نام: اثر عصاره هيدروالکلي برگ گردو (Juglans regia) بر فعاليت آنزيم هاي كبدي در موش هاي صحرايي ديابتي شده با آلوكسان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلوکسان منو هيدرات
مقاله ديابت
مقاله گردو
مقاله عصاره هيدروالكلي
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي پريوش
جناب آقای / سرکار خانم: مدني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: محزوني پروين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ديابت يك ناهنجاري متابوليكي است كه با هيپرگليسمي ناشي از نقص در ترشح، عمل انسولين و يا هردو مشخص مي گردد. گردو در طب سنتي ايران براي درمان ديابت كاربرد داشته است. در اين مطالعه اثر عصاره هيدروالكلي برگ گردو بر سطح آنزيم هاي آلانين آمينو ترانسفراز  (ALT)و آسپارتات آمينو ترانسفراز (AST) در موش هاي صحرايي ديابتي شده با آلوكسان مورد بررسي قرار گرفت. در اين تحقيق ۱۸ موش صحرايي نر سفيد با وزن متوسط ۱۸۰-۲۲۰ گرم به طور تصادفي در سه گروه شش تايي تقسيم شدند: گروه اول (موش هاي صحرايي غيرديابتي)، گروه دوم (موش هاي صحرايي ديابتي)، گروه سوم (موش هاي صحرايي دريافت كننده عصاره هيدروالكلي برگ گردو به ميزان ۲۰۰ ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن قبل و بعد از القا ديابت)، تزريقات به صورت درون صفاقي انجام گرفت. در شروع و پايان هفته هاي دوم و ششم دوره آزمايش، موش هاي صحرايي براي ۱۶ ساعت ناشتا بوده و سپس خون گيري به عمل آمد. خون از طريق سينوس اوربيتال گرفته شد. نتايج حاكي از تفاوت معني دار ميزان AST و ALT در موش هاي صحرايي ديابتي نسبت به ساير گروه ها بود P<0.05 مطالعات بافت شناسي روي كبد اين حيوانات اين نتايج را تاييد نموده است. اين نتايج حاكي از تاثير عصاره هيدروالكلي برگ گردو در پيش گيري از ديابت و بهبود علايم آن است.