سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نیما فربد – دانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه کشاورزی رامین
عبدالمهدی بخشنده – استاد دانشگاه کشاورزی رامین
امیر آیینه بند – استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

به منظور بررسی اثرات فاصله ردیف و حذف آبیاری بر اجزای عملکرد و عملکرد ماش (Vigna radiata) آزمایشی در سال زراعی ۸۳-۱۳۸۲ در مزرعه تحقیقاتی مجتمع عالی آموزشی و پژوهشی کشاورزی رامین اجرا گردید . آزمایش به صورت طرح اسپلیت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار پیاده شد . فاصله بین ردیفهای ۳۵، ۵۵ و ۷۵ سانتیمتر بعنوان عامل اصلی و حذف آبیاری در مراحل رشد رویشی ، گلدهی و پر شدن غلاف به همراه تیمار آبیاری کامل (شاهد)، بعنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. در این آزمایش افزایش فاصله بین ردیفها از ۳۵ به ۷۵ سانتیمتر عملکرد دانه را از ۱۷۵۴/۶ به ۲۳۵۸/۲ کیلوگرم در هکتار افزایش داد و نشان داد که در تراکم ثابت افزایش فاصله بین ردیفها موجب افزایش عملکرد دانه می شود . همچنین بالاترین عملکرد دانه در تیمار آبیاری کا مل (۲۵۴۷/۵ کیلوگرم در هکتار ) و کمترین آن در تیمار حذف آبیاری در مرحله گلدهی (۱۶۱۹/۲ کیلوگرم در هکتار ) به دست آمد . اثرات متقابل فاصله ردیف و حذف آبیاری بر عملکرد دانه و تعداد غلاف معنی دار بود . مناسب ترین ترکیب تیماری برای عملکرد دانه (۲۸۷۰/۳ کیلوگرم در هکتار) و تعداد غلاف در گیاه (۳۹/۱) در فاصله ردیف ۷۵ سانتیمتر و آبیاری کامل حاصل گردید . بطور کلی می توان نتیجه گیری کرد که کشت ماش در مناطق گرمسیر با ۴ بار آبیاری بویژه در مراحل حساس گلدهی و پر شدن غلاف امکان دستیابی به عملکرد قابل قبول را فراهم می کند.