سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سعید کرباسی – آزمایشگاه مهندسی بافت، بخش بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه
فریبا اورنگ – آزمایشگاه مهندسی بافت، بخش بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه
حمید میرزاده – آزمایشگاه مهندسی بافت، بخش بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه

چکیده:

یکی از تازه ترین روشهای درمان بافت های آسیب دیده غضروفی، مهندسی بافت می باشد که در آن با استفاده از یک داربست تخریبپذیر و متخلخل با بستر سلولی، ترمیم صورت می گیرد. در مهندسی بافت با تغییر فاکتورهای فیزیکی همچون pH، درصد اکسیژن (Osmolarity, (oxygen tension و فشارهیدرواستاتیک، متابولیسم سلولی بر روی یک داربست مناسب کنترل می شود. با توجه به آنکه پلی یورتان ها دارای خواص مکانیکی بالا و قابلیت تنوع رفتار می باشند، در این تحقیق اثر فاکتورهای فیزیکی ذکر شده بر روی داربست Degrapol، بعنوان یک داربست پلی یورتانی زیست تخریب پذیر تجاری، بررسی شد. با بررسی های بعمل آمده در شرایط ۷/۴ و O(2),pH=6/5 و ۵% و ۲۱%، ۲۸۰ و ۳۸۰ و osmolarity=480 و فشار هیدرواستاتیک معادل ۴MPa، مشاهده شد که افزایش زمان کشت سلولی بر روی این داربست ها، موجب بهبود متابولیسم سلولی می گردد. همچنین مشاهده شد که تحت شرایط فیزیکی O(2),pH=7/4 ، ۵% ، osmolarity=380 و فشار هیدرواستاتیک، بهترین شرایط متابولیسم برای سلولهای کندروسیت فراهم می شود. معیار اندازه گیری متابولیسم سلولهای کندروسیت در کلیه آزمایشات، میزان چسبندگی سلولی، دانسیته سلولی، لاکتیت تولید شده و تولید گلایکوسامینوگلایکن (GAG) بود. جمع بندی نتایج نیز نشان داد که Degrapol داربست مناسبی برای مهندسی بافت غضروف مفصلی می باشد.