مقاله اثر فقر غذايي، نابرابري و تبعيض و بي ثباتي در موقعيت اجتماعي بر ايجاد آسيب سلولي در عضله قلب خرگوش نر سفيد نيوزلندي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در دانشور از صفحه ۱ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: اثر فقر غذايي، نابرابري و تبعيض و بي ثباتي در موقعيت اجتماعي بر ايجاد آسيب سلولي در عضله قلب خرگوش نر سفيد نيوزلندي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نابرابري
مقاله فقر غذايي
مقاله شرايط اجتماعي
مقاله پيري
مقاله ليپوفوشين
مقاله قلب
مقاله خرگوش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واعظ مهدوي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مجرب شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: الطريحي تقي
جناب آقای / سرکار خانم: روغني مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: فقيه زاده سقراط
جناب آقای / سرکار خانم: حسن پورعزتي مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: محروميت و نابرابري هاي اجتماعي ارتباط تنگاتنگي با سطح سلامت جوامع و افراد دارد. نشان داده شده که بين فقر و نابرابري با بيماري و اميد به زندگي رابطه معناداري وجود دارد. اين که فقر و نابرابري از طريق کدام گروه از مکانيزم هاي بيولوژيک مي تواند سبب بروز آثار پاتولوژيک شود و اين که کدام يک از مکانيسم هاي مربوط به «شيوه زندگي»، «فقر»، و يا «استرس هاي اجتماعي»، عامل ايجاد اين آثار است، محل ترديد است. مطالعه حاضر اهتمام به طراحي مدلي حيواني از نابرابري در دريافت غذا به همراه ناپايداري در شرايط اجتماعي کرده است تا ضمن بررسي آثار هيستوپاتولوژيک فقر غذايي، تبعيض و عدم ثبات اجتماعي بر عضله قلب خرگوش، نقش هر يک از عوامل يادشده در تجمع رنگدانه ليپوفوشين در عضله قلب به عنوان فاکتور تسريع کننده پيري سلولي (بر اساس مطالعات گذشته) را نيز مورد ارزيابي قرار دهد.
مواد و روش كار: ۵۴ سر خرگوش در شش گروه مختلف مورد استفاده قرار گرفت. استرس محروميت از غذاي کامل و عدم ثبات در مکان زندگي و هم خانه به مدت ده هفته به روش هاي مختلف در گروه ها اعمال و در طول دوره تغييرات وزن ثبت و نمونه خون گرفته شد. سپس خرگوش ها بيهوش شده و پس از پرفيوژن بافتي، عضله قلب با محلول فيكساتيو جدا شد. سپس، مراحل پاساژ بافتي براي مشاهده ميزان تجمع رنگدانه ليپوفوشين و ساير تغييرات بافتي با ميكروسكوپ نوري و الکتروني انجام گرفت. در تحليل نتايج با توجه به ساختار غيرپارامتريک يافته ها از آزمون هاي آماري Mann-Whitney و Kruskal-Wallis استفاده شد.
نتايج: نابرابري در دريافت غذا به همراه ناپايداري در شرايط اجتماعي، سبب تجمع بيشتر گرانول هاي ليپوفوشين و پيري زودرس سلولي در مقايسه با گروه کنترل شد .(p<0.05) اين امر حتي در شرايطي که ناپايداري اجتماعي بدون محروميت غذايي اعمال شد، نسبت به گروه کنترل معنادار بود .(P<0.05) ناپايداري در شرايط اجتماعي چنانچه همراه با محروميت از غذا همراه شود، ليپوفوشين بيشتري را نسبت به شرايطي که صرفا محروميت غذايي اعمال شود، ايجاد مي کند .(P<0.05) در بررسي نمونه هاي بافتي با ميکروسکوپ الکتروني پيدايش رنگدانه ليپوفوشين در شرايط آزمايش، احراز شد.
نتيجه گيري: عدم ثبات در موقعيت اجتماعي و تغيير در مکان زندگي و هم خانه و استرس هاي اجتماعي متعاقب آن مي تواند زمينه ساز پيدايش علايم استرس اکسيداتيو و بروز پيري زودرس در سلول هاي قلبي شود و اگر اين شرايط به همراه محروميت غذايي و احساس نابرابري و تبعيض باشد، اثرات فوق به شدت تشديد مي شود.