سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: همایش ملی شیمی پاک
تعداد صفحات: ۱۴
نویسنده(ها):
احمد صمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه، گروه زراعت، میانه، ایران
علی فرامرزی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه، گروه زراعت، میانه، ایران
ناصر محبعلی پور – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه، گروه زراعت، میانه، ایران

چکیده:
به منظور بررسی اثر مواد ضد تعرق و قطع آبیاری در مراحل رشد بر صفات مورفولوزیک و عملکرد آفتابگردان رقم فرخ تحقیقی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه در سال زراعی ۱۳۹۲ انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل سه نوع ماده ضد تعرق آترازین، پارافین و PMA (فنیل مرکوریک استات) که به صورت محلول پاشی در مراحل ظهور کامل آذین، گلدهی و دانه بندی مورد استفاده قرار گرفتند. همچنین در این آزمایش تیمار شاهد (بدون قطع آبیاری و اعمال تیمار محلول پاشی) و تیمار محلول پاشی با آب خالص برای انجام مقایسات گروهی در نظر گرفته شدند. در این آزمایش بعد از مصرف مواد ضد تعرق، ابیاری در این مراحل قطع گردید به طوریکه فواصل آبیاری از ۱۰ روز به ۲۰ روز افزایش یافت. صفات وزن خشک برگ، وزن خشک ساقه تک بوته، وزن تر تک بوته، ارتفاع ساقه، تعداد برگ در بوته، عملکرد دانه، قطر ساقه، قطر طبق و تعداد دانه در هر طبق اندازه گیری و محاسبه شد. نتایج نشان داد که اثر قطع آبیاری بر وزن خشک ساقه تک بوته، عملکرد دانه، ارتفاع ساقه و تعداد دانه در طبق در سطح احتمال ۱% معنی دار بود. در حالیکه وزن خشک برگ، وزن تر تک بروته، قطر ساقه و قطر طبق در سطح احتمال ۵% معنی دار بود، اثر قطع آبیاری بر تعداد برگ در بوته معنی دار نشد. تعداد دانه در هر طبق در سطح احتمال ۱% تحت تأثیر مواد ضد تعرق قرار گرفت، در حالیکه وزن تر تک بوته و عملکرد دانه در سطح احتمال ۵% معنی دار بود و ارتفاع ساقه، تعداد برگ در بوته، قطر ساقه، قطر طبق، وزن خشک ساقه تک بوته، وزن خشک برگ تحت تأثیر مواد ضد تعرق قرار نگرفتند. اثر متقابل قطع ابیاری و مواد ضد تعرق نیز بر وزن خشک ساقه تک بوته، وزن خشک برگ، قطر طبق و تعداد دانه در طبق در سطح احتمال ۱% معنی دار بود و ارتفاع ساقه تعداد برگ در بوته، وزن تر تک بوته، عملکرد دانه و قطر ساقه تحت تأثیر اثر متقابل قرار نگرفتند. بیشترین تعداد دانه در طبق به میزان ۸۷۸/۴ در اثر متقابل محلول پاشی PMA در مرحله گلدهی و کمترین تعداد دانه در طبق با ۳۸/۸۳ درصد کاهش به میزان ۵۳۷/۳ دانه با محلول پاشی آترازین در مرحله ظهور گل آذین به دست آمد.